კითხვის შესახებ წმინდა მამებისა
საუბარი და ურთიერთობა ნაცნობებთან ძალიან მოქმედებს ადამიანზე. საუბარი და ნაცნობობა მეცნიერთან გვაცნობს ბევრ ინფორმაციას, პოეტთან – ბევრ ამაღლებულ აზრებს და შეგრძნებებს, მოგზაურთან – ბევრ ცნობებს ქვეყნების შესახებ, ერების შესახებ და ტრადიციების შესახებ ერებისა. აშკარაა: საუბარი და ნაცნობობა წმინდანებთან გვანიჭებს სიწმინდეს. წმიდისა თანა წმიდა იყო და კაცისა უბრალოსა თანა უბრალო იყო, და რჩეულისა თანა რჩეული იყო ( ფს. 17:26-27 ).
ამიერიდან, განმავლობაში მოკლე მიწიერი ცხოვრებისა, რომელსაც წერილმა არ უწოდა არც კი სიცოცხლე, ხოლო მწირობა, გაეცანი წმინდანებს. შენ გინდა ეკუთვნოდე ზეცაში მათს საზოგადოებას, გინდა იყო მონაწილე მათი ნეტარებისა? ამიერიდან შედი ურთიერთობაში მათთან. როდესაც გამოხვალ ტაძრიდან სხეულისა, – ისინი მიგიღებენ შენ თავისთან, როგორც თავიანთ ნაცნობს, როგორც თავიანთ მეგობარს ( ლკ. 16:9 ).
არაა უფრო ახლო ნაცნობობა, არაა უფრო მჭიდრო კავშირი, ვიდრე კავშირი ერთობით აზრებისა, ერთობით გრძნობებისა, ერთობით მიზნისა ( 1კორ. 1:10 ).
სადაც არის ერთაზროვნება იქ არის აუცილებლად ერთსულოვნება, იქ არის აუცილებლად ერთი მიზანი, ერთნაირი წარმატება მისაღწევად მიზნისა.
გაითავისე შენში აზრები და სული წმინდა მამებისა კითხვით მათი ნაწერებისა. წმინდა მამებმა მიაღწიეს მიზანს: გადარჩენას. და შენც მიაღწევ ამ მიზანს ბუნებრივ ვითარებაში საქმისა. როგორც ერთაზროვანი და ერთსულოვანი წმინდა მამებისა, შენ გადარჩები.
ზეცამ მიიღო თავის ნეტარ წიაღში წმინდა მამები. ამით მან დაამოწმა, რომ აზრები, გრძნობები, საქმიანობები წმინდა მამებისა სათნოა მისი. წმინდა მამებმა გადმოსცეს თავიანთი აზრები, თავიანთი გული, სახე თავიანთი ქმედებებისა თავიანთ ნაწერებში. მაშასადამე: როგორი სარწმუნო სახელმძღვანელოა ზეცისაკენ, დამოწმებულნი თავად ზეცის მიერ, – ნაწერები მამებისა.
ნაწერები წმინდა მამებისა ყველა შედგენილია შთაგონებით ან გავლენით წმინდისა სულისა. საოცარია მათში თანხმობა, საოცარია ცხებულება! ნახელმძღვანელებს მათით აქვს, გარეშე ყოველი ეჭვისა, ხელმძღვანელად წმინდა სული.
ყველა წყალი დედამიწისა ჩაედინება ოკეანეში, და, შესაძლოა, ოკეანე წარმოადგენს საწყისს ყველა წყლისათვის დედამიწისა. ნაწერები მამებისა ერთდება ყველა სახარებაში; ყველა იხრება იქითკენ, რომ გვასწავლონ ჩვენ ზუსტი აღსრულება მცნებებისა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესი; ყველასი მათი წყაროცა და დასასრულიც – წმინდა სახარებაა.
წმინდა მამები გვასწავლიან, როგორ მივეახლოთ სახარებას, როგორ ვიკითხოთ იგი, როგორ სწორად გავიგოთ იგი, რა თანაქმედებს რა ეწინააღმდეგება გაგებას მისსას. და ამიტომაც თავიდან უფრო მეტად დაკავდი კითხვით წმინდა მამებისა, როდესაც კი ისინი გასწავლიან შენ კითხვას სახარებისას: მაშინ უკვე ძირითადად იკითხე სახარება.
არ ჩათვალო შენთვის საკმარისად კითხვა მხოლოდ სახარებისა, კითხვის გარეშე წმინდა მამებისა! ეს – აზრია ამაყი, საშიში. უმჯობესია დაე მიგიყვანონ შენ სახარებასთან წმინდა მამებმა, როგორც საყვარელი თავიანთი შვილი, მიმღები წინასწარი აღზრდა და განათლება მათი ნაწერების საშუალებით.
ბევრი, ყველა, უარმყოფელნი უგუნურად, ქედმაღლურად წმიდა მამებისა, მიახლებულნი უშუალოდ, ბრმა კადნიერებით, არაწმინდა გონებით და გულით სახარებასთან, ჩაცვივდნენ დამღუპველ გზააბნეულობაში. ისინი უარყო სახარებამ: იგი დაუშვებს თავისთან მხოლოდ მდაბალთ.
კითხვა ნაწერებისა მამებისა – მშობელია და მეფე ყველა სათნოებისა. კითხვისგან მამების ნაწერებისა ვსწავლობთ ჭეშმარიტ გაგებას წმინდა წერილისა, რწმენას სწორს, ცხოვრებას მცნებების მიხედვით სახარებისეულისა, ღრმა პატივისცემას, რომელიც საჭიროა გქონდეს სახარებისეული მცნებებისადმი, ერთი სიტყვით, – ხსნას და ქრისტიანულ სრულყოფილებას.
კითხვა მამათა ნაწერებისა, შემცირების გამო სულიერი მოძღვრებისა, გახდა მთავარი ხელმძღვანელი მსურველთათვის გადარჩენისა და კიდეც მიღწევისა ქრისტიანული სრულყოფილებისა 15 .
წინგნები წმინდა მამებისა, გამოხატულების მიხედვით ერთი მათგანისა, მსგავსია სარკისა: ჩახედვით მათში ყურადღებითა და ხშირად სული შეძლებს დაინახოს ყველა თავისი ნაკლოვანება.
კვლავ – ეს წიგნები მსგავსია მდიდარი კრებულისა სამკურნალო საშუალებებისა: მათში სული შეძლებს მიაგნოს ყველა თავისი სნეულებისაგან გადამრჩენელ კურნებას.
ამბობდა წმინდა ეპიფანე კვიპრელი : ერთი მზერა წმინდა წიგნებისკენ აღძრავს ღვთისმოსავი ცხოვრების მიმართ“ 16 .
კითხვა წმინდა მამებისა უნდა იყოს მონდომებული, ყურადღებიანი და გამუდმებული: უხილავი მტერი ჩვენი, რომელსაც სძულს ჴმანი კეთილნი." ( იგ. 11:15 ), სძულს განსაკუთრებით, როდესაც ეს ხმა გამოდის წმინდა მამებისგან. ეს ხმა ამხელს ინტრიგებს ჩვენი მტრისა, მის მზაკვრობას, ააშკარავებს მის ბადეებს, მის სახეს ქმედებებისას: და ამიტომ მტერი იარაღდება კითხვის წინააღმდეგ მამებისა სხვადასხვა ამაყი და მგმობარი გულისთქმებით, ცდილობს ჩააგდოს მოღვაწე ამაო საზრუნავებში, რათა განაშოროს იგი გადამრჩენელი კითხვისგან, ებრძვის მას უიმედობით, მოწყენილობით, გულმავიწყობით. ამ ბრძოლიდან კითხვის წინააღმდეგ წმინდა მამებისა, ჩვენ უნდა დავასკვნათ, როგორი გადამრჩენელია ჩვენთვის იარაღი, ასე მოძულებული მტრის მიერ. ძლიერად ზრუნავს მტერი იმაზე, რომ გამოგლიჯოს იგი ხელთაგან ჩვენისა.
ყოველმა აირჩიოს თავისთვის კითხვა მამებისა, შესაბამისად თავისი სახეობისა ცხოვრებისა. განდეგილი დაე კითხულობდეს მამებს, მწერლებს განმარტოებაზე; ბერი მცხოვრები ზოგადსაცხოვრებელში, – მამებს, დამწერებს დარიგებებისა მონასტრული ზოგადსაცხოვრებლებისთვის; ქრისტიანი, მცხოვრები შორის ერისა, – წმინდა მამებს, გამომთქმელთ თავიანთი დამოძღვრა საერთოდ მთელი ქრისტიანობისთვის. ყოველმა, როგორ მოწოდებაშიც არ უნდა იყოს ამოივსოს უხვი დარიგება ნაწერებიდან მამებისა.
აუცილებლად საჭიროა საკითხავი, შესაბამისი სახეობისა ცხოვრებისა. სხვაგვარად დაიწყებ აღვსებას აზრებით, თუნდაც წმინდებით, მაგრამ აღუსრულებლებით თავად საქმეში, აღმძვრელებით უნაყოფო საქმიანობისა მხოლოდ წარმოდგენაში და სურვილში; საქმეები ღვთისმოსაობისა, შესაფერისი შენი სახეობისა ცხოვრებისა, დაიწყებს გასხლტომას ხელებიდან შენისა. ესეც ცოტაა, რომ შენ გახდები უნაყოფო მეოცნებე, – აზრები შენი მყოფი გამუდმებულ უთანხმოებაში არეალთან მოქმედებისა, დაიწყებენ აუცილებლად შობას შენს გულში შეცბუნებისა, ხოლო ქმედებებში გაურკვევლობას, მძიმეს, მავნებელს შენთვის და მოყვასისთვის. არასწორი კითხვის დროს წმინდა წერილისა და წმინდა მამებისა ადვილად შესაძლებელია აცდენა გადამრჩენელი გზიდან გაუვალ ტევრებში და ღრმა უფსკრულებში, რაც დაემართა კიდეც ბევრს. ამინ.
Next