დღის სამოციქულო 1-ლი თებერვლისა 1840 წლისა

რომელიღაც ბერმა, არაცხადი განგებულების მიხედვით ღვთისა შეაბიჯა ასპარეზზე განსაცდელისა. დღეს შებიჯებისა მისი ამ ასპარეზზე, ლიტურგიაზე, კითხულობდნენ 62-ე დასაწყისს 1-ლი კათოლიკე ეპისტოლისა პეტრესი: საყუარელნო, ნუ უცხო გიჩნს თქუენ შორის განჴურვებაჲ ეგე, რომელი იქმნების განსაცდელად თქუენ თანა,“ და სხვა. ( 1პეტ. 4:12 ). განსაკუთრებით მოწყლა ბერი სიტყვებმა, გამოცხადებულმა მოციქულის მიერ: ჟამმან დაწყებად საშჯელისა პირველად სახლისაგან ღმრთისა იწყოს“ ( 1პეტ. 4:17 ). ბერს მოეჩვენა, რომ ეს სიტყვები წარმოთქმულნია სწორედ მისთვის. გარეგნულ ქმედებების წინაშე ადამიანებისა და ეშმაკებისა, რომლებიც არიან მხოლოდ ბრმა იარაღნი საღვთო განგებულებისა, აღესრულება საიდუმლოებრივი, აღმატებული მსჯავრი – მსჯავრი ღვთისა ⁹⁷ .

თუკი შედეგი ამ მსჯავრისა არის სასჯელი: მაშინ იგი არის შედეგი მართლმსაჯულებისა. თუკი კი შედეგი მართლმსაჯულებისა არის სასჯელი: მაშინ იგი არის მხილება დამნაშავეობისა; მხილება – ღვთისაგან. ამაოდ ვთვლი საკუთარ თავს მართლად, უსამართლოდ დასჯილად, ძალას ვხმარობ ცბიერი თავის მართლებებით, რომლებსაც თავად სინდისში ჩემსაში ვთვლი სიცრუედ, ვაპატიო საკუთარ თავს, დავადანაშაულო ხალხი. თვითმარქვია-მართალო! მიაქციე მზერები გონებისა ცოდვებს შენსას, უცნობებს ადამიანებისათვის, ნაცნობებს ღვთისათვის: და გამოტყდები, რომ მსჯავრნი ღვთისანი სამართლიანია, ხოლო შენი თავის მართლება – ურცხვი მზაკვრობა. მოკრძალებული მორჩილებით მიაგე დიდებისმეტყველება მსჯავრს ღვთისას, და გაამართლე იარაღი, არჩეული ღვთისაგან შენი დასჯისათვის. მშვიდობა ქრისტესი ჩამოვა შენს გულში. ამ მშვიდობით შეურიგდები შენს მწუხარებებს, – თვითუარყოფით მიანდობ ნებას ღვთისას შენს თავს და ყველაფერს. ერთი, ერთი საზრუნავი რჩება შენში: საზრუნავი ზუსტ, ნამდვილ სინანულზე, გამანადგურებელზე მტრობისა შორის ადამიანისა და ღვთისა, შემათვისებელზე ადამიანისა ღმერთს. საფუძველი სინანულისა – აღიარება, სრული აღიარება საკუთარი ცოდვილობისა.

Next