О смиренииსიმდაბლის შესახებ (разговор(საუბარი междуშორის старцемბერისა иდა ученикомმოწაფისა его)მისისა)
Ученикმოწაფე . Чтоრა естьარის смирение?სიმდაბლე?
Старецბერი . Естьარის евангельскаяსახარებისეული добродетель,სათნოება, совокупляющаяშემაერთებელი силыძალებისა человекаადამიანისა воединоერთად миромმშვიდობით Христовым,ქრისტეთი, превысшаяაღმატებული человеческогоადამიანურ постижения.გაგებაზე.
Ученикმოწაფე . Когдаროდესაც онаიგი превышеაღმატებულია постижения:გაგებაზე: тоმაშინ какროგორ жеღა мыჩვენ знаемვიცით о ееმისი существовании?არსებობის შესახებ? темმით болееუმეტეს какრომ можемშევვიძლია приобрестиმოვიპოვოთ такуюისეთი добродетель,სათნოება, которойრომლისაც иკიდეც постигнутьჩაწვდომა неარ можем?შეგვიძლია?
Старецბერი . О существованииარსებობის შესახებ ееმისი узнаем,ვიგებთ, при посредствеმეშვეობით веры,რწმენისა, из Евангелия,სახარებისაგან, аხოლო самуюთვით добродетельსათნოებას узнаемვიგებთ опытноგამოცდილებითად по мереხარისხის მიხედვით приобретенияშეძენისა ее.მისი. Ноმაგრამ и по приобретении,შეძენის შემდეგაც, онаიგი пребываетრჩება непостижимою.მიუწვდომელი.
Ученикმოწაფე . Отчегоრატომაა ж это?ასე?
Старецბერი . Отიმიტომ, того, чтоრომ онаიგი Божественна.ღვთიურია. Смирениеსიმდაბლე естьარის учениеსწავლება Христово,ქრისტესი, естьარის свойствоთვისება Христово,ქრისტესი, естьარის действиеმოქმედება Христово.ქრისტესი. Словаსიტყვა Спасителя:მხსნელისა: «Научитеся„ისწავლეთ от Мене,ჩემგან, якоრამეთუ кротокმღჳდ есмьვარ иდა смиренმდაბალ сердцем»გულითა“ ( Мф.11:29მთ. 11:29 ), святойწმინდა Иоаннიოანე Лествичникკიბისაღმწერელი объясняетგანმარტავს так:ასე: “Научитеся„ისწავლეთ неარა от Ангела,ანგელოზისაგან, неარა от человека,ადამიანისაგან, неარა из книги,წიგნიდან, ноარამედ от "Меня",„ჩემგან“, тоესე есть,იგი, от Моегоჩემი вамთქვენდამი усвоения,შეთვისებისაგან, в васთქვენში осиянияგამობრწყინვებისა иდა действия,მოქმედებისა, «яко„რამეთუ кротокმშჳდ есмьვარ иდა смиренმდაბალ сердцем»,გულითა“, иდა помысломგულისთქმით иდა образомსახით мыслей”აზრებისა“ 323 . Какროგორღა же постичьჩავწვდეთ свойствоთვისებას иდა действияქმედებას Христовы?ქრისტესას? они,ისინი, иკიდეც по ощущенииგანცდის შედეგად их,მათი, непостижимы,ჩაუწვდომელნია, какროგორც и Апостолმოციქულმაც сказал:თქვა: «Мир„მშჳდობამან Божий,ღმრთისამან, превосходяйრომელი ჰმატს всякყოველთა ум,გონებათა, да соблюдетშეზღუდენინ сердцаგულნი вашаთქუენნი иდა разуменияგონებანი вашаთქუენნი о Христеქრისტე Иисусе»იესუჲს მიერ ( Флп.4:7ფილ. 4:7 ). Мирმშვიდობა Божийღვთისა естьარის и начало,საწყისიც, иდა непосредственноеუშუალო следствиеშედეგიც смирения;სიმდაბლისა; онიგი – действиеმოქმედებაა смиренияსიმდაბლისა иდა причинаმიზეზი этогоამ действия.მოქმედებისა. Онიგი действуетმოქმედებს на умგონებაზე иდა сердцеგულზე всемогущеюყოვლისშემძლე Божественноюსაღვთო силою.ძალით. И сила,ძალაც, иდა действиеმოქმედებაც ееმისი естественноბუნებრივად непостижимы.მიუწვდომელნია.
Ученикმოწაფე . Какимროგორი способомხერხით можноშესაძლოა достичьმიღწევა смирения?სიმდაბლისა?
Старецბერი . Исполнениемაღსრულების შედეგად евангельскихსახარებისეული заповедей,მცნებებისა, преимущественноუპირატესად жеკი молитвою.ლოცვისა. Благодатноеმადლისმიერი действиеმოქმედება смиренияსიმდაბლისა весьмаსაკმაოდ сходствуетმსგავსია с благодатнымმადლისმიერ действиемმოქმედებასთან молитвы;ლოცვისა; правильнее:უფრო სწორედ этоეს – одноერთი иდა тоიგივე же действие.მოქმედებაა.
Ученикმოწაფე . Неარ откажисьმითხრა უარი изложитьგადმომცე подробноდაწვრილებით обаორივე способаხერხი к приобретениюშესაძენად смирения.სიმდაბლისა.
Старецბერი . Ониისინი обаორივე изложеныგადმოცემულია в ученииსწავლებაში святыхწმინდა Отцов.მამებისა. Святойწმინდა Иоаннიოანე Лествичникკიბისაღმწერელი говорит,ამბობს, чтоრომ одни,მხოლოდ, водимыеტარებულთ Божиимღვთის Духом,სულისაგან, могутშეუძლიათ удовлетворительноდამაკმაყოფილებლად рассуждатьიმსჯელონ о смиренииსიმდაბლის შესახებ 324 , аხოლო святойწმინდა Исаакისააკ Сирский,ასური, чтоრომ Святойწმინდა Духსული таинственноსაიდუმლოებრივად обучаетასწავლის смирениюსიმდაბლეს человека,ადამიანს, приуготовившегосяშემზადებულს к такомуასეთი обучениюსწავლებისადმი 325 . Мы,ჩვენ, собираяვკრებთ რა крохи,ნამცეცებს, падающиеჩამოცვენილს с духовнойსულიერი трапезыტრაპეზიდან господუფალთა нашихჩვენთა – святыхწმინდა Отцовმამათა 326 , получилиმივიღეთ о смиренииსიმდაბლის შესახებ скуднейшееუღარიბესი понятие;წარმოდგენა; егоმას и самиთავადაც стараемсяვცდილობთ держаться,მოვეჭიდოთ, иდა передаватьგადავცეთ вопрошающим,შემკითხველებს, какროგორც драгоценноеძვირფასი преданиеგარდამოცემა Отцов.მამებისა. Со всеюმთელი справедливостьюსამართლიანობით можноშესაძლოა назватьვუწოდოთ полученныеმიღებულს намиჩვენ მიერ понятияწარმოდგენას о смиренииსიმდაბლის შესახებ крохами:ნამცეცები: самоеთვით сокровище,საგანძური, в неисполнимойაუსრულებელ полнотеსისრულეში его,მისა, имеетაქვს тот,იმას, ктоვინც стяжалმოიხვეჭა в себеსაკუთარ თავში Христа.ქრისტე.
Преподобныйღირსი авваაბბა Дорофейდოროთე говорит,ამბობს, чтоრომ “Смирение„სიმდაბლე естественноბუნებრივად образуетсяწარმოიშვება в душеსულში от деятельностиსაქმიანობისგან по евангельскимსახარებისეული заповедям...მცნებების მიხედვით... Тутაქ делаетсяხდება то же,იგივე, чтоრაც при обученииშესწავლისას наукамმეცნიერებისა иდა врачебномуსამკურნალო искусству.ხელოვნებისა. Когдаროდესაც ктоვინმე хорошоკარგად выучитсяდაისწავლის им,მათ, иდა будет упражнятьсяივარჯიშებს в них,მათში, тоმაშინ мало-помалу,ცოტ-ცოტათი, от упражнения,ვარჯიშისაგან, ученыйმეცნიერი илиანდა врачექიმი стяжаваютიხვეჭენ навык,ჩვევას, аხოლო сказатьთქმა иდა объяснитьახსნა неარ могут,შეუძლიათ, какროგორ ониისინი пришлиმივიდნენ в навык,ჩვევამდე, потомуიმიტომ чтоრომ мало-помалуცოტ-ცოტათი душаსულმა приялаმიიღო егоიგი от упражнения.ვარჯიშისგან. Тоიგივე же совершаетсяხდება и при приобретенииშეძენისას смирения:სიმდაბლისა: от деланияაღსრულებისაგან заповедейმცნებებისა образуетсяწარმოიშვება некоторыйრომელიღაც навыкჩვევა смиренный,მდაბალი, чтоრაც неარ можетშეიძლება бытьიყოს объясненоახსნილი словами”სიტყვებით“ 327 . Из этогоამ ученияსწავლებიდან преподобногоღირსი аввыაბბა Дорофеяდოროთესი явствуетცხადია с очевидностью,სიაშკარავით, чтоრომ желающийმსურველმა приобрестиშეძენისა смирениеსიმდაბლისა долженუნდა с тщательностьюგულმოდგინებით изучатьშეისწავლოს Евангелие,სახარება, иდა с такоюასეთივე же тщательностьюგულმოდგინებით исполнятьაღასრულოს всеყველა заповеданияმცნება Господаუფლისა нашегоჩვენისა Иисусаიესო Христа.ქრისტესი. Делательმოქმედი евангельскихსახარებისეული заповедейმცნებებისა можетშესაძლოა придтиმივიდეს в познаниеშეცნობამდე своейთავისი собственнойსაკუთარი греховностиცოდვილობისა иდა греховностиცოდვილობისა всегоმთელი человечества,კაცობრიობისა, наконецბოლოს в сознаниеშეგნებაში иდა убеждение,დარწმუნებულობაში, чтоრომ онიგი грешнейшийუცოდვილესია иდა худшийუარესი всехყველა человеков.ადამიანზე.
Ученикმოწაფე . Мнеმე представляетсяწარმომიდგება несообразным,შეუსაბამოდ, какროგორ тот,ის, ктоვინც со всеюმთელი тщательностьюგულმოდგინებით исполняетაღასრულებს евангельскиеსახარებისეულ заповеди,მცნებებს, приходитმოდის к сознанию,აღიარებაში, чтоრომ онიგი величайшийუდიდესი грешник?ცოდვილია? Кажется,ჩანს, последствиемშედეგი должноუნდა бытьიყოს противное.საწინააღმდეგო. Ктоვინც совершаетაღასრულებს постоянноგამუდმებით добродетели,სათნოებებს, иდა совершаетაღასრულებს с особеннымგანსაკუთრებული усердием,გულმოდგინებით, тотიგი неვერ можетშეძლება неვერ видетьხედავდეს себяთავს добродетельным.სათნოდ.
Старецბერი . Последнееუკანასკნელი относитсяეხება к делающимაღმასრულებელს мнимоеმოჩვენებითი доброსიკეთისა «из„ себя»საკუთარი თავისგან“ 328 , из своегоსაკუთარი падшегоდაცემული естества.ბუნებისგან. Делающийმკეთებელი такоеასეთი доброსიკეთისა по своемуთავისი разумению,გაგებით, по влечению,სწრაფვით, иდა указаниямმითითებებით своегоთავისი сердца,გულისა, неვერ можетშეძლებს неარ видетьხედავდეს этогоამ добра,სიკეთეს, неვერ можетშეძლებს неარ удовлетворяться,დაკმაყოფილდეს, неარ восхищатьсяმოვიდეს აღტაცებაში им;მისით; самთავად тщеславитсяიპატივმოყვაროს им,მისით, иდა услаждаетсяტკბება похваламиშექებებით человеческими;კაცობრივით; ищет,ეძებს, требуетმოითხოვს их;მათ; прогневляетсяბრაზდება иდა враждуетიბრძვის на отказывающихუარის მთქმელებზე в похвале.შექებისა. Онიგი исчисляетჩამოთლის своиსაკუთარ добрыеკეთილ дела,საქმეებს, по множествуსიმრავლის მიხედვით ихმათი составляетშეადგენს мнениеწარმოდგენას о себе,თავისი თავის შესახებ, и,და, по мнениюწარმოდგენის მიხედვით о себе,საკუთარ თავზე мнениеწარმოდგენას о ближних,მოყვასზე, какროგორც составилშეადგინა упоминаемыйნახსენებმა в Евангелииსახარებაში фарисейფარისეველმა 329 . Такогоასეთი родаსახის деятельностьსაქმიანობას приводитმოჰყავს к мнениюწარმოდგენაში о своейსაკუთარ праведности,მართლობაზე, образуетქმნის праведников,მართლებს, отвергаемыхუარყოფილს Господомუფლის მიერ иდა отвергающихუარმყოფელებს Господа,უფლისა, илиანდა толькоმხოლოდ поверхностноზედაპირულად иდა хладноცივად исповедующихაღმსარებლებს Егоმათი мертвымმკვდარი исповеданиемაღსარებით ( Мф.9:13მთ. 9:13 ). Противоположныеსაწინააღმდეგო последствияშედეგები являютсяცხადდება от исполненияაღსრულების შედეგად евангельскихსახარებისეული заповедей.მცნებებისა. Подвижник,მოღვაწე, толькоსულ ესაა чтоრაც начнетიწყებს исполнятьაღასრულოს их,ისინი, какრომ и увидит,დაინახავს, чтоრომ онიგი исполняетაღასრულებს ихმათ весьмаსაკმაოდ недостаточно,არასაკმარისად, нечисто,უწმინდურად, чтоრომ онიგი ежечасноყოველწუთ увлекаетсяიხიბლება страстямиვნებებით своими,თავისით, тоესე есть,იგი, поврежденноюდაზიანებული волею,ნებით, к деятельности,საქმიანობით, воспрещаемойაკრძალულით заповедями.მცნებების მიერ. Затемშემდეგ онიგი с ясностьюსიცხადით усмотрит,დაინახავს, чтоრომ падшееდაცემული естествоბუნება враждебноმტრულია Евангелию.სახარებისა. Усиленнаяგაძლიერებული деятельностьსაქმიანობა по Евангелиюსახარების მიხედვით яснееუფრო ცხადად иდა яснееუფრო ცხადად открываетააშკარავებს емуმისთვის недостаточествоარასაკმარისობას егоმისი добрыхკეთილი дел,საქმეებისას, множествоმრავალ егоმის уклоненийგადახრებს иდა побеждений,დამარცხებებს, несчастноеსაცოდავ состояниеმდგომარეობას падшегоდაცემული естества,ბუნებისას, отчуждившегосяგაუცხოებულისა от Бога,ღვთისგან стяжавшегоმომხვეჭელისა в отношенииდამოკიდებულებაში к Богуღმერთთან враждебноеმტრული настроение.განწყობისა. Озираясьყურებისას на протекшуюგანვლილი жизньცხოვრების მიმართ свою,თავისი, онიგი видит,ხედავს, чтоრომ онаიგი – непрерывнаяუწყვეტი цепьჯაჭვია согрешений,შეცოდებებისა, падений,დაცემებისა, действий,ქმედებებისა, прогневляющихგანმარისხებელისა Бога,ღვთისა, иდა от искренностиგულწრფელობისაგან сердцаგულისა признаетაღიარებს себяთავს величайшимუდიდეს грешником,ცოდვილად, достойнымღირსად временныхდროებითი иდა вечныхმარადიული казней,სატანჯველებისა, вполнеსავსებით нуждающимсяმხაჭიროებელისა в Искупителе,გამომსყიდველისა, имеющимმქონებელი в Немმასში единственнуюერთადერთი надеждуიმედისა спасения.ხსნისა. Образуетсяექმნება у негоმას незаметнымშეუმჩნევლად образом такоеასეთი мнениеაზრი о себеთავის თავზე от деланияაღსრულებისაგან заповедей.მცნებებისა. С достоверностьюუტყუარად можноშესაძლებელია утверждать,მტკიცება, чтоრომ руководствующийсяნახელმძღვანელები в жительствеცხოვრებაში Евангелием,სახარებით, неარ остановитсяგაჩერდება принести полное удостоверениеარ დარწმუნდეს სრულად в том,იმაში, чтоრომ онმან неარ знаетიცის за собоюმის მიერ აღსრულებული ниარც одногоერთი доброгоკეთილი делаსაქმე 330 . Исполнениеაღსრულებულს имმის მიერ заповедейმცნებებს онიგი признаетმიიჩნევს искажениемგამრუდებებად иდა осквернениемშებღალვად их,მათი, какროგორც говоритამბობს святойწმინდა Петрპეტრე Дамаскинდამასკელი 331 . «Научи„მასწავე мяმე творитиრათა ვყო волюნება твою»შენი“ ( Пс.142:10ფს. 142:10 ), вопиетღაღადებს онიგი с плачемმგლოვარებით к Богу,ღვთის მიმართ, туის волю,ნება, которуюრომელიც Тыშენ заповедалმამცნე мнеმე творить,შევასრულო, которуюრომელსაც яმე усиливаюсьძალისხმევას ვიჩენ творить,აღვასრულო, ноმაგრამ неარ могу,შემიძლია, потомуიმიტომ чтоრომ падшееდაცემული естествоბუნება моеჩემი неვერ понимаетიგებს ее,მას, иდა неარ покоряетсяემორჩილება ей.მას. Тщетнымиამაონი былиიყო иდა будутიქნება всеყველა моиჩემი усилия,ძალისხმევა, еслиთუკი Тыშენ неარ прострешьგამომიწვდენ мнеმე рукуხელს помощи.დახმარებისას. «Дух„სული Твойშენი благий»,წმინდა“, толькоმხოლოდ Онიგი один,ერთადერთი, «наставит„მიძღოდეს мяმე на землюქუეყანასა праву»წრფელსა“ 332 . “Благое„კარგი неარ можетშესაძლოა бытьიყოს ниარც веруемо,ნარწმენი, ниარც действуемоქმნილი иначе,სხვაგვარად, какთუ არა толькоმხოლოდ о Христеქრისტეში Иисусеიესოში иდა о Святомწმინდა Духе”სულში“ 333 , – сказалთქვა преподобныйღირსმა Маркმარკოზ Подвижникმოღვაწემ .
Ученикმოწაფე . Такоеასეთი воззрениеშეხედულება на себяსაკუთარ თავზე неარ приведетმოგვიყვანს лиგანა к уныниюგულგატეხილობაში илиანდა отчаянию?უიმედობაში?
Старецბერი . Оноიგი приведетმოგვიყვანს к христианству.ქრისტიანობაში. Для таких-тоსწორედ ასეთი грешниковცოდვილებისთვის иკიდეც снизошелჩამოვიდა Господьუფალი на землю,დედამიწაზე, какროგორც Онმან Самთავად объявил:გამოაცხადა: «Не„არა приидохმოვედ призватиწოდებად праведники,მართალთა, ноარამედ грешникиცოდვილთა на покаяние»“ ( Мф.9:13მთ. 9:13 ). Такие-тоსწორედ ასეთი грешникиცოდვილები могутშეძლებენ от всейმთელი душиსულით принятьმიიღონ иდა исповедатьაღიარონ Искупителя.გამომსყიდველი.
Ученикმოწაფე . Положим,დავუშვათ, чтоრომ деятельностьსაქმიანობას по евангельскимსახარებისეული заповедямმცნებების მიხედვით приводитმიჰყავს к познаниюშეცნობასთან иდა сознаниюაღიარებასთან своейსაკუთარი греховности;ცოდვილობისა; ноმაგრამ какროგორღა же достичьმივაღწიოთ того,იმას, чтобრომ признатьმივიჩნიოთ себяთავი болееუფრო მეტად грешным,ცოდვილად нежелиვიდრე всеყველა человеки,ადამიანები, междуშორის которымиრომელთაც имеютсяარიან ужасныеსაშინელი преступники,დამნაშავენი, злодеи?ბოროტმოქმედნი?
Старецბერი . Этоეს – опятьკვლავ естественноеბუნებრივი последствиеშედეგია подвига.ღვაწლისა. Еслиთუკი предწინაშე взорамиმზერათა нашимиჩვენთა находятсяიმყოფება дваორი предмета,საგანი, иდა одинერთს из нихმათ შორის мыჩვენ рассматриваемგანვიხილავთ со всевозможнымყოველნაირი вниманиемყურადღებით иდა непрестанно,გამუდმებით, аხოლო на другойსხვას неარ обращаемვაქცევთ никакогоარავითარ внимания,ყურადღებას, тоმაშინ о первомპირველზე получаемვიღებთ ясное,ცხად, подробное,დაწვრილებით определенноеგანსაზღვრულ понятие,წარმოდგენას, аხოლო по отношениюმიმართებაში ко второмуმეორესთან остаемсяვრჩებით при понятииწარმოდგენაში самомძალიან поверхностном.ზედაპირულში. У делателяმოქმედს евангельскихსახარებისეული заповедейმცნებებისა взорыმზერანი умаგონებისა постоянноგამუდმებით устремленыმიმართული აქვს на своюსაკუთარ греховность;ცოდვილობაზე; с исповеданиемაღსარებით ееმისით Богуღვთისადმი иდა плачем,მგლოვარებით, онიგი заботитсяზრუნავს об открытииგახსნაზე в себеსაკუთარ თავში новыхახალი язвწყლულებისა иდა пятен.ლაქებისა. Открываяგახსნისას ихმათი при помощиდახმარებით Божией,ღვთისა, онიგი стремитсяისწრაფის ещеკიდევ к новымახალი открытиям,აღმოჩენებისათვის, влекомыйმიზიდული желаниемსურვილით Богоприятнойღვთისთვის სათნო чистоты.სიწმინდისა. На согрешенияშეცოდებებს ближнихმოყვასისას онიგი неარ смотрит.უყურებს. Еслиთუკი по какому-либоროგორიღაც случаю,შემთხვევის შედეგად придетсяმოუხდება емуმას взглянутьშეხედოს на согрешениеშეცოდებას ближнего,მოყვასისას, тоმაშინ взглядმზერა егоმისი бываетარის самымყველაზე поверхностнымზედაპირული иდა мимоходным,გვერდითი, какროგორც обыкновенноჩვეულებრივ у людей,ხალხი, занятыхდაკავებულები чем-либоრაიმე особенным.განსაკუთრებულით. Из самогоთავად жительстваცხოვრებისაგან егоმისი вытекаетგამომდინარეობს естественноბუნებრივად иდა логическиლოგიკურად признаниеაღიარება себяთავისა грешникомცოდვილად из грешников.ცოდვილთა შორის. Этогоამ устроенияგანწყობას требуютმოითხოვენ от насჩვენგან святыеწმინდა Отцыმამები 334 . Безგარეშე такогоასეთი самовоззрения,თვითშშშფასებისა, святыеწმინდა Отцыმამები признаютმიიჩნევენ самыйთავად молитвенныйლოცვით подвигღვაწლს неправильным.არასწორად. Братძმამ сказалუთხრა преподобномуღირს Сисоюსისოი Великому:დიდს: “Вижу,„ვხედავ, чтоრომ во мнеჩემში пребываетიმყოფება непрестаннаяგანუწყვეტელი памятьხსოვნა Божия”.ღვთისა“. Преподобныйღირსმა отвечал:უპასუხა: “Это„ეს неარაა велико,დიდი, чтоრომ мысльაზრი твояშენი при Боге:ღმერთთანაა: великоდიდია увидетьდაინახო себяთავი нижеდაბლა всейყველა твари”ქმნილებაზე“ 335 . Основаниеსაფუძველი молитвыლოცვისა – глубочайшееუღრმესი смирение.სიმდაბლეა. Молитваლოცვა естьარის вопльქვითინი иდა плачმგლოვარება смирения.სიმდაბლისა. При недостаткеუკმარისობისას смиренияსიმდაბლისა молитвенныйლოცვითი подвигღვაწლი делаетсяხდება удобопреклоннымმარტივადგადახრადი к самообольщениюთვითცდუნებულობისაკენ иდა к бесовскойეშმაკეული прелести.ხიბლისაკენ.
Ученикმოწაფე . Вопросомშეკითხვით о том,იმაზე, какимროგორ образом при преуспеянииწარმატებისას в добродетеляхსათნოებებში можноშეიძლება преуспеватьწარმატება в смирении,სიმდაბლეში, яმე отклонилგადაგდრიკე тебяშენ от порядкаთანმიმდევრობისაგან в поведании.უწყებისა.
Старецბერი . Возвращаюсьვუბრუნდები к нему.მას. В упомянутомნახსენებ поученииდარიგებაში преподобногоღირსი аввыაბბა Дорофеяდოროთესი приведеноმოყვანილია изречениеგამონათქვამი некоторогоრომელიღაც святогоწმინდა старца,ბერისა, чтоრომ “путь„გზა смиренияსიმდაბლისა – телесныеხორციელი трудыჯაფაა в разуме”.გონიერად“. Этоეს наставлениеდარიგება оченьძალიან важноმნიშვნელოვანია для братий,საძმოსათვის, занимающихсяდაკავებულისათვის различнымиსხვადასხვაგვარი послушаниямиმორჩილებებით монастырскими,სამონაზვნოთი, из которыхრომელთაგან одниერთნი бываютარიან тяжелыმძიმენი для тела,სხეულისათვის, аხოლო другиеსხვანი сопряженыშეერთებული с подвигомღვაწლთან душевным.სულიერთან. Чтоრას значитьნიშნავს «трудитьсяშრომა в разуме»?გონიერად“? Значитნიშნავს – нестиზიდვას трудჯაფისა монастырский,სამონაზვნოსი, какროგორც наказаниеსასჯელისა за своюსაკუთარი греховность,ცოდვილობისა, в надеждеიმედად полученияმიღებისა прощенияმიტევებისა от Бога.ღვთისაგან. Чтоრას значитნიშნავს “трудиться„შრომა безрассудно”?უგუნურად“? – Трудитьсяშრომას с плотскимხორციელი разгорячением,განხურვებით, с тщеславием,პატივმოყვარეობით, с хвастовством,ტრაბახით, с уничижениемდამცირებით другихსხვა братий,ძმათა, неვერ могущихშემძლებელთა нестиტარებისა такогоასეთი трудаჯაფისა по немощиუძლურების илиანდა неспособности,ვერშემძლებლობის გამო дажеკიდეც по лености.სიზარმაცისა. В последнемუკანასკნელ случаеშემთხვევაში труд,ჯაფა, какროგორც быკი онიგი ниარ былიყოს усилен,გაძლიერებული, долговремен,ხანგრძლივი, полезенსასარგებლო для обителиმონასტრისათვის в вещественномნივთიერ отношении,მიმართებაში, неარა толькоმხოლოდ бесполезенუსარგებლოა для души,სულისათვის, ноარამედ и вреден,საზიანოცაა, какროგორც наполняющийაღმავსებელი ееმისი самомнением,დიდი თვითწარმოდგენით, при которомრომლის დროსაც нетარაა местаადგილი в душеსულში ниარც для какойრაიმე добродетели.სათნოებისათვის. Примерმაგალითი «труда„შრომისა в разуме»,გონივრულისა“, возведшегоამყვანებელი делателяმოქმედისა на высотуსიმაღლეზე христианскогоქრისტიანული совершенстваსრულყოფილებისა низведениемჩამოყვანით в глубинуსიღრმეში смирения,სიმდაბლისა, видимვხედავთ в подвигеღვაწლში блаженногоნეტარისა Исидораისიდორე Александрийского.ალექსანდრიელისა. Онიგი былიყო однимირთ-ერთი из сановниковჩინოსანი Александрии.ალექსანდრიისა. Призванныйმოწოდებული милосердиемგულმოწყალებით Божиимღვთისა к монашескойსამონაზვნო жизни,ცხოვრებაში, Исидорისიდორემ вступилშეაბიჯა в иноческоеსამონაზვნო общежитие,ზოგადსაცხოვრებელში, бывшееარსებულში невдалекеახლოს от Александрии,ალექსანდრიასთან, иდა предалმისცა себяთავისი თავი в безусловноеუპირობო повиновениеმორჩილებაში игуменуიღუმენს обители,სავანისას, мужу,კაცს, исполненномуაღსავსეს Святогоწმინდით Духа.სულით. Игумен,იღუმენმა, усмотрев,დაინახა რა, чтоრომ от высотыსიმაღლისაგან санаწოდებისა образовалсяწარმოიქმნა в Исидореისიდორში нравზნე надменныйმედიდური иდა жесткий,ხისტი, вознамерилсяგანიზრახა подействоватьემოქმედა противწინააღმდეგ душевногоსულიერი недугаსენისა возложениемდადებით послушанияმორჩილებისა трудногоძნელისა неარა столькоიმდენად для тела,სხეულისათვის, сколькоრამდენადაც для больногоსნეული сердца.გულისა. Исидор,ისიდორემ, вступаяშესვლისას в общежитие,ზოგადსაცხოვრებელში, объявилგამოუცხადა игумену,იღუმენს, чтоრომ онიგი предаетაძლევს себяსაკუთარ თავს ему,მას, какროგორც отдаетсяეძლევა железоრკინა в рукиხელს ковача.მჭედლისა. Игуменიღუმენმა велелბრძანა емуმას встатьდამდგარიყო иდა постоянноგამუდმებით стоятьმდგარიყო при вратахკარებთან обителиსავანისა с тем,იმიტომ, чтобრათა онმას каждомуყოველი входящемуშემსვლელისა иდა исходящемуგამომსვლელისადმი поклонялсяგაეკეთებინა მეტანია в ноги,ფეხებთან, иდა говорил:ეთქვა: “Помолись„ილოცე о мне:ჩემთვის яმე одержимშეპყრობილი ვარ бесом”.ეშმაკისგან“. Исидорისიდორემ оказалგამოიჩინა повиновениеმორჩილება игуменуიღუმენისადმი какროგორც бы Ангелანგელოზმა Богу.ღვთისამ. Пробывყოფნის შემდეგ семьშვიდი летწლისა в этомამ послушанииმორჩილებაში иდა предузнавწინასწარ შეიტყო რა своюსაკუთარი кончинуაღსასრულის შესახებ из Божественногоსაღვთო откровения,გამოცხადებისაგან, Исидорისიდორემ скончалсяმიიცვალა радостно.სიხარულით. О состоянииმდგომარეობაზე душиსულისა своейთვისისა во времяგანმავლობაში подвигаღვაწლისა онმან исповедалაღიარა святомуწმინდა Иоаннуიოანე Лествичникуკიბისაღმწერელთან так:ასე: “Вначале„დასაწყისში яმე помышлял,ვფიქრობდი, чтоრომ продалგავყიდე себяთავი для искупленияგამოსასყიდად греховცოდვათა моих,ჩემთა, иდა потомуამიტომ с величайшеюუდიდესი горестью,მწუხარებით, принуждениемიძულებით себя,თავისა, какროგორც быთითქოს с пролитиемდაღვრით крови,სისხლისა, яმე полагалვაკეთებდი поклоны.მეტანიებს. По прошествииგასვლის შემდეგ года,ერთი წლისა, сердцеგულმა моеჩემმა престалоშეწყვიტა ужеუკვე чувствоватьშეგრძნება печаль,მწუხარებისა, ожидаяმოლოდინით наградыსაზღაურისა за терпениеმოთმინებისათვის от Самогоთვით Бога.ღმერთისაგან. По прошествииგასვლის შემდეგ ещеკიდევ одногоერთი года,წლისა, я,მე, от сознанияშეგნებიდან сердца,გულისა, вменилვთვლიდი себяთავს недостойнымუღირსად иკიდეც пребыванияმყოფობისა в обители,სავანეში, иდა лицезренияსახის ყურებისა Отцов,მამებისა, иდა беседыსაუბრისა с ними,მათთან, иდა встречиშეხვედრისა с ними,მათთან, иდა причащенияზიარებისა Святыхწმინდა Тайн,საიდუმლოთა, ноმაგრამ опустивდახრით глазаთვალთა вниз,დაბლა, аხოლო образსახისა мыслейაზრთა ещеკიდევ ниже,უფრო დაბლა, ужеუკვე искренноგულწრფელად умолялვითხოვდი о молитвеლოცვისათვის входящихშემსვლელთაგან иდა исходящих”გამომსვლელთაგან“ 336 . Вотაი телесныйხორციელი трудშრომა иდა послушание,მორჩილება проходимыеჩავლილი в разуме!გონივრულად! Вотაი плодნაყოფი их!მათი! Однаერთი смиреннаяმდაბალი мысльაზრი передавалаგადასცემდა блаженногоნეტარ делателяმოქმედს другой,სხვას, болееუფრო глубокой,ღრმას, какროგორც быთითქოს воспитываяაღზრდიდა его,მას, доколеსანამ онმან неარ вступилშეაბიჯა в обильнейшее,უუხვეს, таинственноеსაიდუმლოებრივ ощущениеშეგრძნებაში смирения.სიმდაბლისა. Этимამ святымწმინდა ощущениемშეგრძნებით отвореноგაღებულია святомуწმინდა Исидоруისიდორისთვის небо,ზეცა, какროგორც одушевленномуხორცშესხმულისა храмуტაძრისა Божию.ღვთისა. “Смирение„სიმდაბლე делаетხდის человекаადამიანს селениемსოფლად Божиим”,ღვთისად“, – сказалთქვა Великийდიდმა Варсонофийბარსანუფიმ 337 .
Преподобныйღირსი авваაბბა Дорофейდოროთე в началеდასაწყისში своегоთავისი поученияსწავლებისა о смиренииსიმდაბლის შესახებ полагает,დებს, какთითქოს быროგორც краеугольныйთავსაკიდურ каменьქვად в основаниеსაფუძველში здания,შენობისა, следующееშემდეგ изречениеგამონათქვამს одногоერთ-ერთი из святыхწმინდა старцев:ბერთაგანისას: “Прежде„უწინარეს всегоყოვლისა нужноგვესაჭიროება намჩვენ смиренномудрие,სიმდაბლე, иდა мыჩვენ должныუნდა бытьვიყოთ готовыმზად противწინააღმდეგ каждогоყოველი слова,სიტყვისა, котороеრომელსაც услышим,მოვისმენთ, сказатьთქმისთვის «прости»:„მაპატიე“: потомуიმიტომ чтоრომ смиренномудриемსიმდაბლით сокрушаютсяშეიმუსრება всеყველა стрелыისარნი врагаმტრისანი иდა сопротивника”მოწინააღმდეგისა“ 338 . В отверженииუარყოფაში оправдания,თავის მართლებისა в обвиненииგანახლებაში себяთავისა иდა в прошенииთხოვნაში прощенияმიტევვებისა при всехყველა техიმ случаях,შემთხვევებისა при которыхრომლის დროსაც в обыкновеннойჩვეულ мирскойამსოფლიურ жизниცხოვრებაში прибегаютმიმართავენ к оправданиямთავის მართლებას иდა умножаютამრავლებენ их,მათ, заключаетсяმდგომარეობს великаяდიდი таинственнаяსაიდუმლოებრივი купляნასყიდობა святогоწმინდა смирения.სიმდაბლისა. Ееმას держалисьეჭიდებოდნენ иდა ееმას завещаваютუანდერძებდნენ всеყველა святыеწმინდა Отцы.მამანი. Этоეს деланиеსაქმიანობა странноუცნაურად при поверхностномზედაპირული взглядеშეხედულებისას на него,მასზე, ноმაგრამ самыйთვით опытგამოცდილება неარ замедлитდააყოვნებს доказать,დაამტკიცოს, чтоრომ оноიგი исполненоაღსრულებულია душевнойსულიერი пользы,სარგებლით, иდა истекаетგამომდინარეობს из Само-Истины,თავად-ჭეშმარიტებიდან, Христа.ქრისტესგან. Господьუფალმა нашჩვენმა отвергუარყო оправдания,თავის მართლება, неარ употребивგამოიყენა ихისინი предწინაშე человеками,ადამიანებისა, хотяთუმც иკიდეც могშეეძლო явитьგამოეჩინა предწინაშე нимиმათსა во всемმთელი величииსიდიადით Своюმთელი Божественнуюსაღვთო правду,სიმართლე, аხოლო фарисеямფარისევლებს сказал:უთხრა: «Вы„თქუენ естеხართ, оправдающеრომელნი განიმართლებთ себеთავსა თჳსთა предწინაშე человеки,კაცთა, Богხოლო ღმერთმან же вестьიცნის сердцаგულნი ваша:თქუენნი, якоრამეთუ еже есть в человецехკაცთა შორის высоко,მაღალი мерзостьსაძაგელ естьარს предწინაშე Богом»ღმრთისა“ ( Лк.16:15ლკ. 16:15 ). «Сеაჰა ესერა отрокძე Мой,ჩემი, – возвещаетყვება о Господеუფლის შესახებ пророкწინასწარმეტყველი Ветхогоძველი Завета,აღთქმისა, – Егоრომელი же изволих;მე სათნო-ვიყავ, возлюбленныйსაყუარელი Мой,ჩემი, Наньრომელი же благоволиსთნავს душаსულსა Моя;ჩემსა. положуდავდა Духსული Мойჩემი на Нем,მას ზედა, иდა судსამართალი языкомწარმართთა возвестит;მიუთხრას. неარა преречет,ჰჴდებოდის, ниარცა возопиет,ღაღადებდეს, нижеარცა услышитესმეს ктоვის на распутиихუბანთა ზედა гласаჴმაჲ Его»მისი.“ ( Мф.12:18–19მთ. 12:18-19 ; Ис.42:1–2ეს. 42:1-2 ). «Христос„ქრისტემან пострадаივნო по нас,ჩუენთჳს – свидетельствуетმოწმობს Апостолმოციქული Новогоახალი Заветаაღთქმისა о точномზუსტ исполненииაღსრულებაზე пророчества,წინასწარმეტყველებისა, – намდა თქუენ оставльდაგიტევა образ,ჴელით წერილი даრაჲთა последуемშეუდგეთ стопамკუალთა Его,მისთა, Ижеრომელი-იგი укоряемიგინებოდა противуდა იგი неარავის укоряше,აგინებდა, страждаევნებოდა неდა прещаше:არავის უთქუმიდა, предаяшеმიეცა же Судящемуმართალი იგი მსაჯულსა“ праведно» ( 1Пет.2:21, 231პეტ. 2:21,23 ). Итак,ასე რომ еслиთუკი мы,ჩვენ, повинныеდამნაშავენი в бесчисленныхაურაცხელ грехах,ცოდვებში, пришлиმოვედით в монастырь,მონასტერში, чтобრათა претерпетьმოვითმინოთ распятиеჯვარხმა за грехиცოდვებისათვის нашиჩვენისა одеснуюმარჯვნივ Спасителяმხსნელისა нашего,ჩვენისა, тоმაშინ признаемვცნობთ благовременноდროულად всякуюყოველგვარ скорбь,მწუხარებას, какаяროგორიც быკი ниარ встретиласьშეგვემთხვეოდეს с нами,ჩვენ, праведнымმართალ воздаяниемსაზღაურად за грехиცოდვებისათვის нашиჩვენისა иდა справедливымსამართლიან наказаниемსასჯელად за них.მათთვის. При такомასეთ настроенииგანწყობაში прошениеთხოვნა прощенияმიტევებისა при всякомყოველგვარ представившемсяშემთხვევითში случаеშემთხვევაში будетიქნება действиемმოქმედება правильным,სწორი, логичным.ლოგიკური. “Словооправдание„სიტყვიერი თავის მართლება неარ принадлежитეკუთვნის к жительствуცხოვრებას христианскому”,ქრისტიანულს“, сказалთქვა святойწმინდა Исаакისააკ Сирскийასურმა 339 . Преподобныйღირსი Пименპიმენი Великийდიდი говаривал:ამბობდა: “Мы„ჩვენ впадаемვვარდებით во многиеმრავალ искушения,ცდუნებებში, потомуიმიტომ чтоრომ неარ сохраняемვინახავთ чина,ჩინს, подобающегоშესაფერისს имениსახელისა нашему.ჩვენისა. Неვერ видимვხედავთ ли,განა, чтоრომ женаდედაკაცმა хананейскаяქანანელმა принялаმიიღო данноеმიცემული ейმისდამი название,დასახელება, иდა Спасительმხსნელმა утешилანუგეშა ееიგი (Мф.15иმთ. 15და შემდ. след.)..). Такასევე же Авигеяაბიგეამ сказалаუთხრა Давиду:დავითს: «воჩემდა мнеმომართ неправдаარს, უფალო შეცოდება моя»ესე! ( 1Цар.25:241მეფ. 25:24 ), иდა Давид,დავითმა, услышавმოისმინა რა это,ეს, возлюбилშეიყვარა ее.იგი. Авигеяაბიგეა естьარის образსახე души,სულისა, аხოლო Давидდავითი – Бога:ღვთისა: еслиთუკი душаსული обвинитდაადანაშაულებს себяთავს предწინაშე Господом,ღვთისა, Господьუფალი возлюбитშეიყვარებს ее”.მას“. Великогоდიდი опросили:გამოჰკითხეს: чтоრას значитნიშნავს "высокое"„მაღალი“ ( Лк.16:15ლკ. 16:15 ). Онმან отвечал:უპასუხა: “Оправдания.„გამართლება. Неარ оправдывайგაიმართლო себя,თავი, иდა обретешьმოიპოვებ покой”მშვიდობას“ 340 . Неარ оправдывающийგამმართლებელი себяსაკუთარი თავისა руководствуетсяხელმძღვანელობს смиренномудрием,სიმდაბლით, аხოლო оправдывающийგამამართლებელი – высокомудрием.მაღლადბრძნობით. Патриархპატრიარქმა александрийскийალექსანდრიისამ Феофилთეოფილემ посетилმოინახულა однаждыერთხელ Нитрийскуюნიტრიის гору.მთა. Гораმთა таიგი былаიყო местопребываниемადგილსამყოფელი многочисленногоმრავალრიცხოვანი иноческогоსამონაზვნო общества,საზოგადოებისა, проводившегоგამტარებელი жительствоცხოვრებისა безмолвников.განმხოლოვებულებისა. Авваაბბა горыმთისა былიყო мужკაცი великойდიდი святости.სიწმინდისა. Архиепископარქიეპისკოპოსი спросилშეეკითხა его:მას: “Что,„რა, отец,მამაო, по твоемуშენი мнениюაზრით всегоყველაზე важнееმნიშვნელოვანია на путиგზაზე монашества?”მონაზვნობისა?“ Авваაბბამ отвечал:უპასუხა: “Постоянное„მუდმივი обвинениеდადანაშაულება иდა осуждениеგანკითხვა самогоსაკუთარი себя”.თავისა“. Архиепископარქიეპისკოპოსმა на этоამაზე сказал:თქვა: “Так!„ასე! нетარაა иногоსხვა пути,გზა, кромеთუ არა этого”ეს“ 341 .
Заключуდავასრულებ моеჩემს убогоеუბადრუკ учениеსწავლებას о смиренииსიმდაბლის შესახებ прекраснымშესანიშნავი учениемსწავლებით преподобногоღირსი Иоаннаიოანე Пророкаწინასწარმეტყველისა об этойამ добродетели.სათნოების შესახებ. “Смирение„სიმდაბლე состоитმდგომარეობს в том,იმაში, чтобრომ ниარავითარ в каком случаеშემთხვევაში неარ почитатьმიიჩნიო себяთავი за нечто,რამედ, во всемყველაფერში отсекатьმოიკვეთო своюსაკუთარი волю,ნება, повиноватьсяდაემორჩილო всем,ყველას, без смущенияშეცბუნების გარეშე переноситьგადაიტანო то,ის, чтоრაც постигнетგვეწევა насჩვენ отвне.გარედან. Таковоასეთია истинноеჭეშმარიტი смирение,სიმდაბლე, в которомრომელშიც неარ находитმოიპოვება местаადგილი тщеславие.პატივმოყვარეობისათვის. Смиренномудрыйმდაბალმა неარ долженუნდა выказыватьგამოთქვას своеთავისი смирениеსიმდაბლე «смиреннословием»,„მდაბალსიტყვაობით“, ноმაგრამ довольноსაკმარისია для негоმისთვის говоритьილაპარაკოს «прости„მაპატიე“ меня», илиანდა «помолись„ილოცე о мне».ჩემთვის“. Неარ должноუნდა такжеასევე самомуთავად вызыватьсяთავს იდო на исполнениеშესრულება низкихდაბალი дел:საქმეები: это,ამას какროგორც и первоеპირველს (то(ესე естьიგი смиреннословие),მდაბალსიტყვაობას), ведетმიჰყავს к тщеславию,პატივმოყვარეობისაკენ, препятствуетაბრკოლებს преуспеянию,წარმატებას, иდა болееმეტად делаетმოაქვს вреда,ზიანი, нежелиვიდრე пользы;სარგებელი; ноმაგრამ когдаროდესაც повелятგიბრძანებენ что,რამეს, неარ противоречить,შეეპასუხო, аარამედ исполнитьაღასრულო с послушанием,მორჩილებით, – этоამას приводитმოჰყავს в преуспеяние”წარმატებაში“ 342 .
Ученикმოწაფე . Неужелиნუთუ употреблениеგამოყენება смиренныхმდაბალი слов,სიტყვებისა, называемоеწოდებულისა смиреннословием,მდაბალსიტყვაობად, душевредно?სულისთვის საზიანოა? Кажетсяეტყობა оноიგი оченьძალიან приличествуетშეეფერება монаху,მონაზონს, иდა оченьძალიან назидаетჭკუას ასწავლის мирскихერისკაცებს, людей, которыеრომლებიც приходятმოდიან в умиление,ლმობიერებაში, слышаმოსმენისას смиреннословиеმდაბალსიტყვაობისა монаха.მონაზონისა.
Старецბერი . Господьუფალმა сказал:თქვა: «Кая„რაჲ пользаსარგებელ ეყოს человеку,კაცსა, ащеუკუეთუ мирსოფელი весьყოველი приобрящет,შეიძინოს душуდა სული же своюთჳსი отщетит»იზღვიოს?“ ( Мф.16:26მთ. 16:26 ). Злоბოროტება никакვერაფრით неვარ можетშესაძლოა бытьიყოს причиноюმიზეზი добра.სიკეთისა. Лицемерствоპირმოთნეობა иდა человекоугодиеკაცთმოთნეობა неვერ могутშეძლებენ бытьიყონ причиноюმიზეზნი назидания;ჭკუის სწავლებისა; ониისინი могутშესაძლოა понравитьсяმოეწონოს миру,სამყაროს, потомуიმიტომ чтоრომ ониისინი всегдаყოველთვის нравилисьმოსწონდა ему;მას; ониმათ могутშესაძლოა вызватьგამოიწვიონ похвалуქება мира,სოფლისა, потомуიმიტომ чтоრომ ониისინი всегдаყოველთვის вызывалиიწვევდნენ ее;მას; могутშეუძლიათ привлечьმიიზიდონ любовьსიყვარული иდა доверенностьნდობა мира,სოფლისა, потомуიმიტომ чтоრომ ониისინი всегдаყოველთვის привлекалиიზიდავდნენ их.მათ. Мирამა სოფელს любитუყვარს свое;თავისი; имმის მიერ восхваляютсяშეიქება те,ისინი, в которыхრომლებშიც онიგი слышитისმენს свойთავის духსულს ( Ин.15:18–20ინ. 15:18-20 ). Одобрениеმოწონება миромამა სოფლისაგან смиреннословияმდაბალსიტყვაობისა ужеუკვე служитემსახურება осуждениемგანკითხვას ему.მისსას. Господьუფალმა заповедалგვამცნო совершатьაღგვესრულებინა всеყველა добродетелиსათნოებანი втайнеფარულად ( Мф.6მთ. 6 ), аხოლო смиреннословиеმდაბალსიტყვაობა естьარის вынаружениеგამომჟღავნება смиренияსიმდაბლისა напоказსაჩვენებლად человекам.ადამიანთა. Оноიგი – притворство,თვალთმაქცობაა, обман,ტყუება, во-первых,ჯერ-ერთი, себя,საკუთარი თავისა, потомშემდეგ других,სხვათა,, потомуიმიტომ чтоრომ утаениеდაფარვა своихსაკუთარი добродетелейსათნოებებისა составляетშეადგენს одноერთ ერთ из свойствთვისებათაგანს смирения,სიმდაბლისას, аხოლო смиреннословиемმდაბალსიტყვაობით иდა смиреннообразиемმდაბალმიმსგავსებით это-тоსწორედ ეს утаениеდაფარვა иკიდეც уничтожается.ნადგურდება. “Находясь„მყოფობისას междуშორის братиейძმათა твоею,შენთა, – говоритამბობს святойწმინდა Иоаннიოანე Лествичникკიბისაღმწერელი , – наблюдайთვალი ადევნე за собою,საკუთარ თავს, чтобრათა тебеშენ никакარაფრით неარ выказатьсяგამოჩნდე в чем-нибудьრაიმეთი праведнееუფრო მართლად их.მათი. В противномსაწინააღმდეგო случаеშემთხვევაში сделаешьიზამ двойноеორმაგ зло:ბოროტებას: братийძმებს уязвишьდააწყლულებ твоимშენი лицемерствомპირმოთნეობით иდა притворством,ფარისევლობით, в себеშენს თავში жеკი непременноუცილობლად произведешьწარმოშობ высокомудрие.მაღლადბრძნობას. Будьიყავი тщаливმუყაითი в душе,სულით, никакარაფრით неარ выказываяგამოიჩინო этогоეს телесно,ხორციელად, ниარც видом,შესახედაობით, ниარც словом,სიტყვით, ниარც намеком”ქარაგმით“ 343 . Сколькоრამდენადაც полезноსასარგებლოა укорятьყვედრება себяთავისა иდა обвинятьდადანაშაულება в греховностиცოდვილობაში предწინაშე Богом,ღვთისა, в тайнеსაიდუმლოდ душевнойსულიერ клети,კუნჭულში, столькоიმდენად вредноმავნებელია делатьგაკეთება этоამისა предწინაშე людьми.ადამიანთა. В противномწინააღმდეგ случаеშემთხვევაში мыჩვენ будем возбуждатьგამოვიწვევთ в себеსაკუთარ თავში обольстительноеმაცდუნებელ мнение,აზრს, чтоრომ мыჩვენ смиренны,მდაბლები ვართ, иდა преподаватьდავარიგებთ о себеჩვენს თავების შესახებ такоеისეთ понятиеწარმოდგენას слепотствующимბრმა мирянам.ერისკაცებში. Некоторыйრომელიღაც инокმონაზონი сказывалმეუბნებოდა мне,მე, чтоრომ он,იგი в новоначалииახალბედობაში своем,თავისა, старалсяცდილობდა упражнятьсяევარჯიშა в смиреннословии,მდაბალსიტყვაობაში, полагаяფიქრობდა რა в нем,მასში, по неведениюუცოდინრობის გამო своему,მისი, что-тоრაიმე особенноგანსაკუთრებულად важное.მნიშვნელოვანს. Однаждыერთხელ онიგი смиреннословил,მდაბალსიტყვაობდა, иდა такისე удачно,წარმატებით, чтоრომ слышавшие,მსმენელნი, вместоმიუხედავად того,იმისა, чтобრომ признатьმიეჩნიათ словаსიტყვები егоმისი ложью,სიცრუედ, аხოლო егоიგი смиреннымმდაბლად – в чемრაშიც и заключаетсяმდგომარეობს всегдаყოველთვის цельმიზანი смиреннословияმდაბალსიტყვაობისა – согласились,დაეთანხმნენ чтоრომ онიგი говоритამბობს правду:სიმართლეს: тогдаმაშინ онიგი огорчилсяდანაღვლიანდა иდა пришелმოვიდა в негодование.აღშფოთებაში. Предწინაშე людьмиხალხისა должноუნდა вестиმოვიქცეთ себя осторожноფრთხილად иდა благоговейно,მოწიწებით, ноმაგრამ просто,უბრალოდ, молчаниемმდუმარებით отвечаяპასუხით на похвалы,შექებაზე, имმისითვე же на порицания,გაკიცხვაზე, кромеგარდა техიმ случаев,შემთხვევებისა, когдаროდესაც прошениеთხოვნა прощенияპატიებისა и,და, при нужде,საჭიროებისას, умеренноеზომიერმა объяснениеგანმარტებამ могутშესაძლოა успокоитьდაამშვიდოს иდა примиритьშემოგვირიგოს к намჩვენდამი порицающего.გამკიცხავი. Преуспевшиеწარმატებულნი в монашескойსამონაზვნო жизниცხოვრებაში стяжаваютიხვეჭენ особеннуюგანსაკუთრებულ свободуთავისუფლებას иდა простотуუბრალოებას сердца,გულისას, которыеრომლებიც неარ могутშეიძლება неარ вынаруживатьсяგამომჟღავნდეს в ихმათს обращенииმოპყრობაში с ближними.მოყვასთან. Ониისინი неარ нравятсяუყვარს миру!ამა სოფელს! Онიგი признаетმიიჩნევს ихმათ гордыми,ამაყებად, какროგორც весьмаსაკმაოდ справедливоსამართლიანად замечаетშენიშნავს святойწმინდა Симеон,სვიმონი, Новыйახალი Богословღვთისმეტყველი 344 . Мирსოფელი ищетეძიებს лести,პირფერობას, аხოლო в нихმათში видитხედავს искренность,გულწრფელობას, котораяრომელიც емуმას неარ нужна,სჭირდება, встречаетხვდება обличение,მხილებას, котороеრომელიც емуმისთვის ненавистно.საძულველია. В бытностьყოფნისას моюჩემი в одномერთ большомდიდ городеქალაქში приезжалმოდიოდა тудаიქ по монастырскимსამონაზვნო нуждамსაჭიროებებისათვის старец,ბერი, весьмаსაკმაოდ преуспевшийწარმატებული в духовнойსულიერ жизни,ცხოვრებაში, с новоначальнымახალბედა ученикомმოწაფესთან ერთად своим.თავისი. Некоторыеზოგიერთ благочестивыеღვთისმოსავ мирянеერისკაცებს пожелалиსურდათ видетьეხილათ старца.ბერი. Онიგი неარ понравилсяმოეწონა им.მათ. Имმათ оченьძალიან понравилсяმოეწონათ ученик,მოწაფე, который,რომელიც, входяშესვლისას в богатыеმდიდარ иდა знатныеწარჩინებულ дома,სახლებში, поражалсяოცდებოდა земнымმიწიერი величием,დიდებულებით, иდა всемყველას воздавалუძღვნიდა низкиеდაბალ поклоны.მეტანიებს. “Какой„როგორი онიგი смиренный!”მდაბალია!“ – говорилиამბობდნენ мирянеერისკაცნი с особеннымგანსაკუთრებული удовольствием,სიამოვნებით, порожденнымწარმოშობილით в нихმათში поклонами.მეტანიებით. Старецბერმა провелგაატარა жизньცხოვრება своюთავისი в плачеმგლოვარებაში о греховностиცოდვილობაზე своей;თავისი; признавалმიიჩნევდა величайшимუდიდეს счастьемსიხარულად человекаადამიანისა – открытиеაღმოჩენას в себеსაკუთარ თავში греховности,ცოდვილობისა, иდა с искреннеюგულწრფელი любовью,სიყვარულით, с состраданиемთანაგრძნობით к бедномуსაწყალი человечеству,კაცობრიობისადმი равноთანაბრად бедномуსაწყლისა иდა в палатахპალატებშიცა иდა хижинах,ქოხებშიც, с простотоюუბრალოებით сердца,გულისათი, с необыкновенноюარაჩვეულებრივი проницательностью,გამჭრიახობით, доставляемоюმოტანილით такоюასეთი же чистотоюსისუფთავით ума,გონებისა, желалსურდა поделитьсяგაენაწილებინა духовнымиსულიერი сокровищамиსაგანძურები с ближними,მოყვასისადმი, вопрошавшимиმკითხველთა егоმისდამი о спасении:გადარჩენისათვის: этимამით возбудилაღძრა противწინააღმდეგ себяთავისა неудовольствие.უკმაყოფილება.
Ученикმოწაფე . Какоеროგორია различиеგანსხვავება междуშორის смиренномудриемმდაბალსიბრძნეობასა иდა смирением?სიმდაბლესი?
Старецბერი . «Смиренномудрие»„მდაბალსიბრძნეობა“ естьარის образსახე мыслей,აზრთა, заимствованныйნასესხები всецелоსავსებით из Евангелия,სახარებისაგან, от Христа.ქრისტესაგან. «Смирение»„სიმდაბლე“ естьარის сердечноеგულისმიერი чувство,გრძნობა, естьარის залогსაწინდარი сердечный,გულისმიერი, соответствующийშესაბამისი смиренномудрию.მდაბალსიბრძნეობისა. Сначалаთავიდან должноუნდა приобучатьсяდაისწავლო к смиренномудрию;მდაბალსიბრძნეობა; по мереხარისხის მიხედვით упражненияვარჯიშისა в смиренномудрии,მდაბალსიბრძნეობაში душаსული приобретаетმოიპოვებს смирение,სიმდაბლეს, потомуიმიტომ чтоრომ состояниеმდგომარეობა сердцаგულისა всегдаყოველთვის зависитდამოკიდებულია от мыслей,აზრებზე, усвоившихсяათვისებულებზე уму.გონების მიერ. Когдаროდესაც жеკი деланиеსაქმიანობა человекаადამიანისა осенитсяაღივსება Божественноюსაღვთო благодатию,მადლით, тогдаმაშინ смиренномудриеმდაბალსიბრძნეობა иდა смирениеსიმდაბლე в изобилииსიჭარბით начнутდაიწყებენ рождатьწარმოშობას иდა усугублятьგაღრმავებას другერთი друга,მეორესი, при споспешествеშემწეობით споспешникаშემწისა молитвыლოცვისა – плача.მგლოვარებისა.
Ученикმოწაფე . Объясниგანმარტე опытами,გამოცდილებით, какимროგორი образомსახით от смиренномудрияმდაბალსიბრძნეობიდან рождаетсяიშვება смирение,სიმდაბლე. иდა обратно?პირიქით?
Старецბერი . У меняმე былმყავდა короткоახლო знакомыйნაცნობი инок,მონაზონი, подвергавшийсяრომელიც განიცდიდა непрестанноგანუწყვეტლივ различнымსხვადასხვა скорбям,განსაცდელს которыми,რომლებითაც какროგორც онიგი говорил,ამბობდა, Богуღვთისთვის благоугодноსათნო былоიყო для негоმისთვის заменитьშეეცვალა духовногоსულიერი старца.მოძღვარი. Несмотряმიუხედავად на постоянныеგამუდმებული скорби,განსაცდელებისა, яმე виделვხედავდი инокаმონაზონს почтиთითქმის всегдаყოველთვის спокойным,მშვიდს, частоხშირად радостным.მხიარულს. Онიგი занималсяდაკავებული იყო Словомსიტყვით Божиимღვთისათი иდა умноюგონიერი молитвою.ლოცვით. Яმე просилვთხოვე егоმას открытьგანეცხადებინა мнеჩემთვის для пользыსარგებლისათვის душиსულისა моей,ჩემისა, в чемრაში он почерпалჰპოვა მან для себяთავისთვის утешение?ნუგეში? Онმან отвечал:მიპასუხა: утешениемნუგეშით моимჩემით яმე обязанდავალებული ვარ милостиწყალობით Божиейღვთისათი иდა писаниямნაწერებით святыхწმინდა Отцов,მამებისა, к которымრომლების მიმართაც данаმოცემული მაქვს мнеმე любовьსიყვარული с детстваბავშვობიდან моего.ჩემი. При нашествииშემოტევისას скорбейგანსაცდელებისა иногдаხანდახან яმე повторяюვიმეორებ словаსიტყვებს разбойника,ავაზაკისას, исповедовавшегоაღმსარებელისა с крестаჯვრიდან своегоთავისი праведностьმართლობისა судаმსჯავრისა Божияღვთისა в судеმსჯავრში человеческом,ადამიანურში, иდა этимამ исповеданиемაღსარებით вошедшегоშესულისას в познаниеშეცნობაში Спасителя.მხსნელისა. Говорю:ვამბობ: «Достойнаяღირსი, по деломრომელი ვქმენით, моим приемлю:...მოგუეგების... помяниმომიჴსენე мя,მე, Господиუფალო, во царствииოდეს მოხვიდე სუფევითა Твоем»შენითა“ ( Лк.23:41–42ლკ. 23:41-42 ). С этимиამ словамиსიტყვებთან ერთად изливаютсяჩაიღვრება мирმშვიდობა иდა спокойствиеსიწყნარე в сердце.გულში. В другоеსხვა времяდროს противопоставлялვუპირისპირებდი яმე помысламგულისთქმებს печалиმწუხარებისას иდა смущенияშეცბუნებისას словаსიტყვებს Спасителя:მხსნელისას: «Ижеრომელმან неარა прииметაღიღოს крестаჯუარი своего,თჳსი иდა в след Мене грядет,შემომიდგეს მე, нестьიგი არა არს Менеჩემდა достоин»ღირს“ ( Мф.10:38მთ. 10:38 ); тогдаმაშინ смущениеშეცბუნება иდა печальმწუხარება заменялисьიცვლებოდნენ миромმშვიდობით иდა радостью.სიხარულით. Прочиеსხვა подобныеმსგავსი изреченияგამონათქვამები Священногоწმინდა Писанияწერილისა иდა святыхწმინდა Отцовმამებისა производятწარმოშობენ такоеასეთივე же действие.ქმედებას. Повторяемыеგანმეორებული словаსიტყვები «Слава„დიდება Богуღმერთს за все»ყველაფრისთვის“ илиანდა «да„დაე будетიყოს воляნება Божия»ღვთისა“ со всеюსრული удовлетворительностьюდამაკმაყოფილებლობით действуетმოქმედებს противწინააღმდეგ оченьძალიან сложнойრთული скорби.მწუხარებისა. Странноеუცნაურია! дело! иногдаზოგჯერ от сильногоძლიერი действияმოქმედებისაგან скорбиგანსაცდელისა потеряетсяიკარგება всяმთელი силаძალები души;სულისა; душаსული какროგორც быთითქოს оглохнет,ყრუვდება, утратитკარგავს способностьშესაძლებლობას чувствоватьშეიგრძნოს что-либо:რაიმე: в этоამ времяდროს начнуვიწყებ вслух,გასაგონად, насильноძალდატანებით иდა машинально,უნებლიედ, однимმხოლოდ языком,ენით, произноситьწარმოთქმას «Слава„დიდება Богу»,ღმერთს“, иდა душа,სული, услышавმოისმენს რა славословиеდიდებისმეტყველებას Бога,ღვთისას, на этоამ славословиеდიდებისმეტყველებაზე какროგორც быთითქოს начинаетიწყებს мало-помалуცოტ-ცოტათი оживать,გამოცოცხლებას, потомშემდეგ ободрится,გამხნევებას, успокоитсяდამშბვიდებასა иდა утешится.ნუგეშცემულობას. Тем,მათთვის, которымრომლების მიმართაც попускаютсяდაიშვება скорби,განსაცდელები, невозможноშეუძლებელი бы былоიქნებოდა устоятьგაძლება в них,მათი, еслиთუკი бы неარ поддерживалаშეეწეოდა ихმათ тайноსაიდუმლოდ помощьშველა иდა благодатьმადლი Божия.ღვთისა. Опять:კვლავ: без скорбиგანსაცდელების გარეშე человекადამიანი неვერ способенშემძლებელია к томуიმ таинственному,საიდუმლოებრივი, вместеამასთან существенномуარსობითი утешению,ნუგეშცემულობისა, котороеრომელიც даетсяმიეცემა емуმას соразмерноთანაზომიერად егоმისი скорби,განსაცდელისა, какროგორც и Псалмопевецფსალმუნთმგალობელმაც сказал:თქვა: «По множеству„მრავალთაებრ болезнейსალმობათა моихჩემთა в сердцеგულსა შინა моем,ჩემსა утешенияნუგეშინის-ცემათა Твояშენთა возвеселишаახარეს душуსულსა мою»ჩემსა.“ ( Пс.93:19ფს. 93:19 ). Однаждыერთხელ устроенმოწყობილი былიყო против меняჩემს წინააღმდეგ опасныйსაშიში ков.მზაკვრობა. Узнавროდესაც შევიტყვე о нем,მის შესახებ, иდა неარ имеяმქონდა никакихარავითარი средствსაშუალებები к отвращениюთავიდან აცილებისა его,მისი, яმე ощутилშევიგრძნე печальმწუხარება до изнеможения.ღონემიხდილობამდე. Прихожуშევდივარ в своюჩემს келлию,კელიაში, и,და, едваროგორც კი произнесწარმოვთქვი вспомнившиесяმოგონებული мне словаსიტყვები Спасителя:მხსნელისა: «Да„ неნუ смущаетсяშეძრწუნდებიან сердцеგულნი ваше:თქუენნი, веруйтеგრწმენინ в Бога,ღმრთისაჲ иდა в Мя веруйте»გრწმენინ ჩემდა მომართ“ ( Ин.14:1ინ. 14:1 ), какრომ печальმწუხარება исчезла;გაქრა; вместоნაცვლად нееმისა объялаმომიცვა меняმე неизъяснимаяგამოუთქმელმა радость,სიხარულმა, яმე долженუნდა был лечьდავწოლილიყავი на постель,საწოლზე, иდა весьმთელი деньდღე былვიყავი какროგორც упоенный,აღტაცებული, аხოლო в умеგონებაში повторялисьმეორდებოდა слова,სიტყვები, изливаяჩაღვრით утешениеნუგეშისა в душу:სულში: «в„ Бога веруйтеგრწმენინ ღმრთისაჲ иდა в Мя веруйте».გრწმენინ ჩემდა მომართ“. Причинаმიზეზი сердечногоგულისმიერი смущенияშეცბუნებისა – неверие;ურწმუნოებაა; причинаმიზეზი сердечногоგულისმიერი спокойствия,სიმშვიდისა, сердечногоგულისმიერი благодатногоმადლისმიერი мираმშვიდობისა – вера.რწმენაა. При обильномუხვი действииმოქმედებისას веры,რწმენისა, всеმთელი существоარსება человекаადამიანისა погружаетсяიძირება в духовноеსულიერ утешительнейшееუმანუგეშებლეს наслаждениеსიამოვნებაში священнымწმინდა миромმშვიდობით Христовым,ქრისტესით, какროგორც быთითქოს пропитываетсяიჟღინთება иდა переполняетсяგადაივსება этимამ ощущением.შეგრძნებით. Упоенноеაღტაცებული им,მისით, оноიგი делаетсяხდება нечувствительнымუგრძნობი к стреламისრებისადმი смущения.შეცბუნებისა. Справедливоსამართლიანად сказалиთქვეს Отцы,მამებმა, чтоრომ “вера„რწმენა естьარის смирение”სიმდაბლე“ 345 , чтоრომ “веровать„ირწმუნო – значитნიშნავს пребыватьიმყოფებოდა в смиренииსიმდაბლეში иდა благости”სიკეთეში“ 346 . Такоеასეთია понятиеწარმოდგენა о вереრწმენის შესახებ иდა смиренииსიმდაბლისა доставляетсяმიიღწევა святымиწმინდა опытамиგამოცდილებებით правильнойსწორი монашескойსამონაზვნო жизни.ცხოვრებისა.
В иноеსხვა времяდროს попускаетсяდაიშვება скорбиგანსაცდელები томитьსატანჯველად душуსულისა в течениеგანმავლობაში продолжительногоგანგრძობადი времени.დროისა. Однаждыერთხელ от внезапнойმოულოდნელი скорбиმწუხარებისაგან яმე почувствовалვიგრძენი какროგორც быთითქოს нервныйნერვული ударდარტყმა в сердце,გულში, иდა триსამი месяцаთვე пробылგავატარე безвыходноგამოუსვლელად в келлии,კელიიდან, потрясаемыйშერყეული нервноюნერვული лихорадкою.ციებ-ცხელებისაგან. “Богღმერთი творитშეიქმს присноმარადის с намиჩვენ მიმართ великаяდიდებულს же иდა неисследованная,გამოუკვლეველს, славнаяსახელივანს же иდა ужасная”საზარელს“ 347 . Намჩვენ надоუნდა понять,შევიგნოთ, чтоრომ мыჩვენ – созданияქმნილებანი ვართ Его,მისი, находящиесяმყოფნი в полнойსრულ Егоმის власти,ხელმწიფებაში, аხოლო потомуამიტომ в совершеннойსრულ покорности,მორჩილებაში, “самиთავნი себе,თჳსნი, другურთიერთარს друга иდა весьმთელი животცხოვრება нашჩვენი Христуქრისტესა Богуღმერთსა ჩუენსა предадим”შევჰვედროთ“ 348 . Неარ остановлюсьშევჩერდები поведатьგაგიზიარო тебеშენ и следующийშემდეგი замечательныйშესანიშნავი случай,შემთხვევაც, несколькоრამდენადმე объясняющийამხსნელი действиеმოქმედებისა смиренияსიმდაბლისა прямоპირდაპირ из сердца,გულიდან, без предварительнойწინასწარი мыслиაზრთა გარეშე смиренномудрия.მდაბალსიბრძნეობისა. Однаждыერთხელ яმე был подвергнутმომაყენეს наказаниюსასჯელი иდა бесчестию.უპატიობა. Когдаროდესაც меняმე подверглиმომაყენეს ему,იგი, внезапноმოულოდნელად ощутилშევიგრძენი яმე жарმხურვალება во всемმთელ телеსხეულში моемჩემსაში иდა при немმასთან ერთად какую-тоროგორიღაც необъяснимуюგამოუთქმელი словамиსიტყვებით мертвость,სიკვდილი, после чегоრის შემდეგაც вдругუეცრად запылалоაგიზგიზდა из сердцаგულიდან желаниеსურვილი получитьმიღებისა всенародноеსაჯარო посрамлениеშერცხვენისა иდა заушениеალიყურისა от палачаჯალათისგან на площадиმოედანზე за грехиცოდვების გამო мои.ჩემი. При этомამასთან выступилმომადგა румянецსიწითლე на лице;სახეზე; несказаннаяგამოუთქმელმა радостьსიხარულმა иდა сладостьსიტკბოებამ объялиმოიცვა всего;ყველაფერი; от нихმათგ გამო яმე пребывалვიმყოფებოდი в течение двухორი недельკვირის განმავლობაში в восторге,აღფრთოვანებაში, какროგორც быთითქოს внеგარეთ себя.საკუთარი თავისა. Тогдаმაშინ яმე понялგავიგე с ясностьюსიცხადით иდა точностью,სიზუსტით, чтоრომ святоеწმინდა смирениеსიმდაბლე в мучениках,მოწამეებში, в соединенииშეერთებაში с Божественноюსაღვთო любовью,სიყვარულთან, неარ моглоშეიძლებოდა насытитьсяგამძღარიყო никакимиარავითარი казнями.წამებით. Мученикиმოწამეები принималиიღებდნენ лютыеსასტიკ казни,ტანჯვებს, какროგორც дары,საბოძვარებს, какროგორც прохладноеგრილ питие,სასმელს, утолявшееდამაკმაყოფილებელს возгоравшуюсяაგიზგიზებული в нихმათში жаждуწყურვილისათვის смиренияსიმდაბლისა 349 . Смирениеსიმდაბლე естьარის неизъяснимаяგამოუთქმელი благодатьმადლი Божия,ღვთისა, непостижимоმიუწვდომლად постигаемаяჩაწვდომილი однимერთადერთი духовнымსულიერი ощущениемშეგრძნებით души.სულისა.
Ученикმოწაფე . Тыშენ обещалდამპირდი мнеმე объяснить,განგემარტა, какимროგორი образомსახით израбатываетсяგამომუშავდება смирениеსიმდაბლე молитвою?ლოცვით?
Старецბერი . Союзკავშირი смиренияსიმდაბლისა с молитвоюლოცვასთან оченьძალიან ясноაშკარად изложенგადმოცემულია преподобнымღირსი аввоюაბბა Дорофеемდოროთეს მიერ . “Непрестанноеგამუდმებული упражнениеვარჯიში в молитве,ლოცვაში, – говоритამბობს Святой,წმინდანი, – противодействуетწინააღმდეგობას უწევს гордыне.სიამაყეს. Очевидно:აშკარაა: смиренныйმდაბალი иდა благоговейный,მოკრძალებული, зная,იცის რა, чтоრომ невозможноშეუძლებელია совершитьაღსრულება никакойარავითარი добродетелиსათნოებისა без помощиშეწევნის გარეშე иდა покроваმფარველობისა Божиих,ღვთისა, неარ престаетწყვეტს неотступноგანუშორებლად молитьсяილოცოს Богу,ღვთის მიმართ, чтобრათა сотворилჰყოს с нимმის მიმართ милость.წყალობა. Постоянноმუდმივად молящийсяმლოცველი Богу,ღვთისადმი, еслиთუკი сподобитсяეღირსება сделатьგააკეთოს что-либоრაიმე должное,საკადრისი, знаетიცის при посредствеმეშვეობით Когоვისი этоეს сделаноგაკეთდა им,მის მიერ, иდა неარ можетშეუძლია превознестисьგანდიდდეს илиანდა приписатьმიიწეროს своейსაკუთარ силе,ძალებს, ноარამედ приписываетმიაწერს Богуღმერთს всеყველა своиთავის исправления,გამოსწორებას, Егоმას благодаритჰმადლობს непрестанно,გამუდმებით, иდა Емуმის მიმართ молитсяლოცულობს непрестанно,გამუდმებით, трепеща,ძრწოლით, чтобრათა неარ лишитьсяდაკარგოს помощиშეწევნა Свыше,ზემოდან, чтобრათა неარ обнаружиласьგამოჩნდეს таким образомასეთნაირად егоმისი собственнаяსაკუთარი немощь.უძლურება. Онიგი молитсяლოცულობს от смирения”სიმდაბლისაგან“ 350 . Еслиთუკი кто,ვინმე, при молитвеლოცვისას своей,თავისი, сподобляетсяეღირსება умиления,ლმობიერებას, котороеრომელიც рождаетсяიშვება от внимательнойყურადღებიანი молитвы,ლოცვისაგან, тотმან опытноგამოცდილებითად знает,იცის, чтоრომ именноსწორედ в драгоценныеძვირფას минутыწუთებში умиленияლმობიერებისა являютсяწარმოიშვებიან в немმასში помыслыგულისთქმები смиренномудрия,მდაბალსიბრძნეობისანი, преподающиеგდმომცემელნი ощущениеშეგრძნებებისა смирения.სიმდაბლისა. Особливоგანსაკუთრებით совершаетсяაღესრულება этоეს тогда,მაშინ, когдаროდესაც умилениеლმობიერება сопровождаетсяთანმხლებია слезами.ცრემლებთან. Чемრაც чащеუფრო ხშირად приходятმოდიან временаწუთები умиления,ლმობიერებისა, темმით чащеუფრო ხშირად делательმოქმედი молитвыლოცვისა бываетხდება слышателемმსმენელი таинственногоსაიდუმლოებრივი ученияსწავლებისა о смирении,სიმდაბლის შესახებ, темმით глубжеუფრო ღრმად этоეს учениеსწავლება проникаетაღწევს в егоმის сердце.გულში. Постоянноеმუდმივი умилениеლმობიერება содержитინახავს душуსულს в постоянномმუდმივ смирении,სიმდაბლეში, в настроенииგანწყობაში непрестанныхგამუდმებული молитвыლოცვისა иდა богомыслия.ღვთის დიდებულებაზე ფიქრისათვის. Святыеწმინდა Отцыმამები замечают,შენიშნავენ, чтоრომ в противоположностьსაწინააღმდეგოდ тщеславию,პატივმოყვარეობისა котороеრომელიც разноситფანტავს помыслыგულისთქმებს человекаადამიანისას по вселенной,სამყაროში, смирениеსიმდაბლე сосредотачиваетშემოკრებს ихმათ в душе;სულში; от бесплодногоუნაყოფო иდა легкомысленногоდაუფიქრებელი созерцанияჭვრეტისაგან всегоმთელი мираსამყაროსი переводитგადააქვს к многоплодномуმრავალნაყოფიერ иდა глубокомуღრმა самовоззрению,თვითშეფასებისაკენ, к мысленномуაზრობრივი безмолвию,განმხოლოვებისაკენ, к такомуისეთი состоянию,მდგომარეობისაკენ, какоеროგორიც требуетсяმოითხოვება для истиннойჭეშმარიტი молитвы,ლოცვისათვის, иდა котороеრომელიც производитсяწარმოიშვება внимательноюყურადღებიანი молитвоюლოცვით 351 . Наконец,და ბოლოს, благодатноеმადლისმიერი действиеმოქმედება смиренияსიმდაბლისა иდა благодатноеმადლისმიერი действиеმოქმედება молитвыლოცვისა естьარის одноერთი иდა то жеიგივე действие,მოქმედება, какროგორც ужеუკვე сказаноითქვა в началеდასაწყისში беседыსაუბრისა нашей.ჩვენისა. Этоეს действиеმოქმედება являетсяცხადდება в двухორი лицах:სახით: в Христоподражательномქრისტესმიმბაძველ смиренииსიმდაბლეში иდა в Божественнойსაღვთო любви,სიყვარულში, котораяრომელიც естьარის высшееუმაღლესი действиеმოქმედება молитвы.ლოცვისა. Действиеმოქმედება этоეს принадлежитეკუთვნის Господуუფალს нашемуჩვენსას Иисусуიესო Христу,ქრისტეს, жительствующемуმობინადრეს иდა действующемуმოქმედს при посредстве Святагоწმინდა Духа,სულის საშუალებით, несказанноგამოუთქმელად иდა непостижимо,მიუწვდომლად в избранныхრჩეულ Своихთავის сосудах.ჭურჭლებში Аминь.ამინ.