Eleos

Аскетические опыты Том 1

წასაკითხი ვებ აპლიკაცია - თავი 23

Голосხმა из вечностиმარადისობიდან (думаფიქრი на могиле)საფლავზე

(Думаფიქრი на могиле)საფლავზე

В сумракеბინდში тихогоჩუმი летнегоზაფხულის вечераსაღამოსი стоялვიდექი я,მე задумчивыйჩაფიქრებული иდა одинокий,მარტოდმარტო, на могилеსაფლავზე моегоჩემი друга.მეგობრისა. В тотიმ деньდღეს совершеноაღსრულებულ былоიყო поминовениеმოსახსენიებელი о нем;მასზე; в тотიმ деньდღეს семействоოჯახი егоმისი долгоდიდხანს оставалосьდარჩა на могиле.საფლავზე Почтиთითქმის неარ слышноისმოდა было словსიტყვები междуშორის присутствовавшими:დამსწრეთა: слышныისმოდა были одинერთადერთი рыдания.ქვითინები Рыданияქვითინები прерывалисьწყდებოდა глубокимღრმა молчанием;მდუმარებით; молчаниеმდუმარება прерывалосьწყდებოდა рыданиями.ქვითინებით. Иდა долгоდიდხანს сменялисьიცვლებოდნენ рыданияქვითინები молчанием,მდუმარებით молчаниеმდუმარება рыданиями.ქვითინებით.

Стоялვიდექი я,მე задумчивыйჩაფიქრებული иდა одинокий,მარტოდმარტო, на могиле;საფლავზე; стоял,ვიდექი осененныйდაჩრდილული впечатлениямиშთაბეჭდილებებით дня.დღისა. Внезапноმოულოდნელად овладелоმომიცვა мноюმე неожиданное,მოულოდნელმა, чудноеსაოცარმა вдохновение.შთაგონებამ. Как будтоთითქოს услышалგავიგონე яმე голосხმა почившего!განსვენებულისა! Загробнуюსაიქიო речьსიტყვა его,მისი, таинственнуюსაიდუმლოებრივი беседу,საუბარი, чуднуюსაოცარი проповедь,ქადაგება какоюროგორადაც изобразиласьაისახა онаიგი в душеსულში моей,ჩემსაში, спешуვჩქარობ начертатьჩავწერო трепещущеюმოკანკალე рукою.ხელით.

“Отецმამა мой!ჩემო матьდედავ моя!ჩემო супругаმეუღლევ моя!ჩემო! сестрыდებო мои!ჩემნო! В черныхშავ одеждах,ტანსაცმელებში, облеченныеშემოსილნო в глубокуюღრმა печальსევდაში и теломსხეულითა иდა душою,სულით стеклисьთავი მოიყარეთ выთქვენ к моейჩემს одинокойმარტოხელა могиле,საფლავზე с поникшимиდახრილი главами,თავებით, окружилиგარშემოეხვიეთ ее.მას Безмолвно,უსიტყვოდ, однимиერთადერთი помышлениямиფიქრებით иდა чувствованиями,შეგრძნებებით выთქვენ беседуетеსაუბრობთ с безмолвствующимმდუმარე жителемმცხოვრებთან гроба.სამარისა. Сердцаგულნი вашиთქვენნი фиалыფიალებია неисцельнойგანუკურნებელი грусти.ნაღველისა. Потокиნაკადები слезცრემლებისა льютсяიღვრება из очейთვალთაგან ваших;თქვენთა; вследკვალდაკვალ за потокамиნაკადებისა пролившимисяდაღვრილთა рождаютсяიბადებიან новыеახალი слезныеცრემლის потоки:ნაკადები: печалиდარდს нетარა აქვს дна,ფსკერი, слезамცრემლებს нетარა აქვთ конца”.დასასრული“.

“Младенцыყრმანო детиშვილებო мои!ჩემნო! и выთქვენც здесьაქ ხართ у камняქვასთან могильного,სამარისა, у камняქვასთან надгробного!საფლავისა! Иდა на вашихთქვენს глазкахთვალებზე навернулисьმოგადგათ слезки,ცრემლები, аხოლო сердцеგულმა вашеთქვენმა неარ знает,იცის о чемრაზე плачутტირიან очи,თვალები, подражающиеმიმბაძველნი очамთვალებისა отцаმამისა моего,ჩემისა очамთვალებისა моейჩემი матери.დედისა. Выთქვენ любуетесьტკბებით камнемქვით надгробным,საფლავისათი, камнемქვით светящимся,მბრწყინავით, гранитомგრანიტით зеркальным;სარკისებურით; выთქვენ любуетесьტკბებით надписьюწანაწერით из буквასოებისაგან золотых;ოქროსისა; аხოლო ониისინი этотეს гранитგრანიტი иდა этаეს надписьწანაწერი провозвестникиმაუწყებელია вашегоთქვენი раннегоნაადრევი сиротства”.ობლობისა“.

“Отецმამავ мой!ჩემო! матьდედავ моя!ჩემო! супругаმეუღლევ моя!ჩემო! родныеნათესავებო иდა друзьяმეგობრებო мои!ჩემნო! чтоრას стоитеდგახართ выთქვენ такასე долгоდიდხანს над моейჩემი могилой,საფლავის თავზე над хладнымცივი камнем,ქვის თავზე, хладноცივად стоящемმდგარისა на стражеსაგუშაგოზე гробовой?საფლავისა? Давноკარგა ხანია ужеუკვე охладелоგაცივდა моеჩემი бездыханноеუსულო тело;სხეული; по приговоруგანაჩენის მიხედვით всемогущегоყოვლისშემძლე Творцаშემოქმედისა оноიგი возвращаетсяუბრუნდაება в своюთჳს землю,მიწას, рассыпаетсяდაიშლება в прах.მტვრად. Какиеროგორი тяжкиеმძიმე думыფიქრები объемлютმოგიცავთ вас,თქვენ удерживаютგაკავებენ на могилеსაფლავზე моей?...ჩემსაზე?... Служителиმსახურნმა алтаряსაკურთხევლისანმა принеслиმოიტანეს у нейმასზე молитвуლოცვა о упокоенииგანსვენებისათვის моем,ჩემისა возгласилиგამომიცხადეს мнеმე вечнуюმარადიული памятьხსოვნა в спасающемგადამრჩენელსა иდა упокоевающемგანმასვენებელ меняჩემს Боге.ღმერთში. Ониისინი отошлиწავიდნენ от могилыსაფლავიდან безмолвной:მდუმარენი уйдитеწადით и вы.თქვენც Вамთქვენ нуженგჭირდებათ покойგანსვენება после подвиговფარჯის შემდეგ душиსულისა иდა тела,სხეულისა, измученных,გატანჯულისა истерзанныхგაწვალებულისა скорбью”.მწუხარებით“.

“Выთქვენ нейдете!...არ მიდიხართ!... выთქვენ здесь!...აქ ხართ!... выთქვენ приковалисьმიეჯაჭვეთ к местуადგილს моегоჩემი погребения!დაკრძალვისა! В молчании,დუმილში, сказывающемმთქმელში более,უფრო მეტისა, нежелиვიდრე сколькоრამდენიც можетშეუძლია сказатьვთქვას самоеყველაზე пышноеმედიდურმა красноречие,მჭევრმეტყველებამ, с душою,სულით для которойრომლისთვისაც нетარაა объяснения,ახსნა, с сердцем,გულით в которомრომელშიც обилиемსიჭარბით чувствშეგრძნებებისა поглощаетсяშთაინთქმება определенностьგანსაზღვრულობა чувств,გრძნობებისა выთქვენ неარ отступаетеიხევთ უკან от могилы,საფლავიდან, запечатленнойდაბეჭდილიდან на многиеმრავალი веки,საუკუნეებით от камняქვისგან памятникаძეგლისაგან бесчувственного.უგრძნობელისა. Чтоრა надоგინდათ вам?...თქვენ?... Неარ ожидаетеელით лиკი выთქვენ из-подქვემოდან камня,ქვისა, из недрწიაღიდან могилыსაფლავისა мрачной,ბნელისა, моегоჩემის голоса?”ხმას?“

“Нетარაა этогоეს голоса!ხმა! Вещаюვქადაგებ однимერთადერთი молчанием.მდუმარებით. Молчание,მდუმარება, тишинаსიჩუმე нерушимаяდაურღვეველი достояниеსაკუთრებაა кладбищаსასაფლაოსი до самойთვით трубыსაყვირამდე воскресения.აღდგომისა. Прахиფერფლნი мертвецовმკვდრებისა говорятლაპარაკობენ без звуков,ბგერების გარეშე, в которыхრომლებსაც нуждаетсяსაჭიროებს словоსიტყვა земное:მიწიერი: тлениемხრწნით осуществленнымგანხორციელებულით ониისინი возглашаютაცხადებენ громкуюხმამაღალ проповедь,ქადაგებას, убедительнейшееუდამაჯერებლეს увещаниеშეგონებას к мятущимся,მშფოთავი, шумящимმოხმაურე на земнойდედამიწის поверхностиზედაპირზე искателямმძებნელთათვის тления”.ხრწნისა“.

“Иდა естьმაქვს ещеკიდევ у меняმე голос!ხმა! Иდა говорюვსაუბრობ с вами,თქვენთან иდა отвечаюგპასუხობთ на вашиთქვენს неизъяснимыеგამოუთქმელ думы,ფიქრებს, на вашиთქვენს непроизнесенныеგამოუთქმელ иდა невыразимыеგამოუხატავ вопросы.შეკითხვებს. Послушайтеისმინეთ меня!ჩემი! Отличитеგაარჩიეთ мойჩემი голосხმა в общемსაერთო голосе,ხმაში, которымრომლითაც говоритსაუბრობს вечностьმარადისობა ко времени!დროსთან Голосხმა вечностиმარადისობისა один,ერთია, неизменяем,შეუცვლელი, непреложен.გარდაუვალი. В нейმასში нетარაა непостоянства,მერყეობა, переменчивости:ცვალებადობა: в нейმასში деньდღე один,ერთია, сердцеგული одно,ერთი, мысльაზრი одна.ერთი. Соединяющийშემაერთებელი всеყველაფრისა во единоერთად Христос.ქრისტეა. Оттудаიქიდან голосხმა один”.ერთია“.

“В этомამ голосе,ხმაში, которымრომელშიც говоритლაპარაკობს вечность,მარადისობა, в этомამ голосеხმაში безмолвномმდუმარეში иდა вместеამასთან подобномმსგავსში грому,გრგვინვისა, отличитеგაარჩიეთ мойჩემი голос!ხმა! Неужелиგანა вы,თქვენ, родныеნათესავებო мои,ჩემნო, неვერ узнаетеსცნობთ моегоჩემის голоса?ხმას? Мойჩემს голосხმას в общем,საერთო, единомერთიან голосеხმაში вечности,მარადისობისა, имеетაქვს свойთავისი отдельныйგანცალკევებული звук,ხმა, какროგორც голосხმას струныსიმისას в общемსაერთო аккордеაკორდში многострунногоმრავალსიმიანი фортепиано”.ფორტეპიანოსი“.

“Вещалგვიქადაგებდა всемყველას намჩვენ голосხმა вечности,მარადისობისა, вещалგვიქადაგებდა с временდროიდან явленияმოვლენისა нашегоჩვენისა в бытие.ყოფიერებაში. Вещалგვიქადაგებდა онიგი нам,ჩვენ когдаროდესაც мыჩვენ былиვიყავით ещеჯერ კიდევ неспособныუუნარონი вниматьშეგვესმინა ему;მისი; вещалგვიქადაგებდა онიგი намჩვენ и в зреломსიმწიფის возрастеასაკშიც нашем,ჩვენისა, когдаროდესაც мыჩვენ ужеუკვე моглиშეგვეძლო иდა должныვალდებულიც былиვიყავით вниматьშეგვესმინა ему,მისი, пониматьგაგვეგო его.მისი Голосხმაო вечности!...მარადისობისავ!... увы!...ვაი რომ!... малоცოტაა прислушивающихсяყურადღების მიმქცევი к тебеშენდამი в шумнойხმარურიან земнойმიწიერ гостинице!სასტუმროში! Тоხან препятствуетეწინააღმდეგება вниматьმოსმენას тебеშენსას младенчествоყრმობა наше;ჩვენი; тоხან препятствуютეწინააღმდეგებიან вниматьმოსმენას тебеშენსას заботы,საზრუნავები, развлеченияგართობა житейские.ყოველდღიურნი. Ноმაგრამ тыშენ неარ умолкаешь.ჩუმდები. Говоришь,ლაპარაკობ, говоришь,ლაპარაკობ, и,და, наконец,საბოლოოდ, чрез грозногоმრისხანე посланникаდესპანის მეშვეობით смерть,სიკვდილისა, требуешьმოითხოვ и внимательного,ყურადღებიანი иდა невнимательногоუყურადღბო слушателяმსმენელისგანაც к отчетуანგარიშს во вниманииყურადღებისათვის иდა послушанииმორჩილებისთვის великимდიდი глаголамსიტყვებისა вечности”.მარადისობისა“.

“Чтобრათა голосხმას вечностиმარადისობისას имелჰქონდეს для васთქვენთვის особенныйგანსაკუთრებული отголосок,გამოძახილი особенноგანსაკუთრებით способныйშემძლებელი проникатьშეაღწიოს в вашеთქვენს сердце,გულში, привлекатьმიიზიდოს к словуსიტყვისაკენ спасенияხსნისა умგონება ваш,თქვენი Богღმერთმა причислилმიმაკუთვნა меняმე к говорящимმოლაპარაკეებს из вечности.მარადისობიდან. Мойჩემი голосხმა слилсяშეერთო в стройноеმწყობრი согласиеთანხმობით с общимსაერთო голосомხმას обширногоფართო невидимогоუხილავი мира.ზღვისას Для всехყველა странниковმოგზაურისათვის землиდედამიწისა яმე мертв,მკვდარი ვარ безгласен,უსიტყვო, какროგორც и всеყველა мертвецы,განსვენებულნი, ноმაგრამ для васთქვენთვის яმე жив,ცოცხალი ვარ, и,და мертвый,მკვდარი, говорюვსაუბრობ словоსიტყვას спасенияხსნისას открытее,უფრო გახსნილად, сильнее,უფრო ძლიერად нежелиვიდრე какროგორც сказалვიტყოდი бы его,მას оставаясьრომ დავრჩენილიყავი между вамиთქვენ შორის иდა гоняясьმედევნა вместе с вамиთქვენთან ერთად за призракамиაჩრდილებისათვის благ,სიკეთეებისა которымиრომლებითაც тлениеხრწნა обманываетატყუებს иდა губитღუპავს изгнанниковგანდევნილებს из рая,სამოთხიდან, помещаемыхმოთავსებულთ на короткоеმოკლე времяდროით в земнойდედამიწის гостиницеსასტუმროში для примиренияშესარიგებლად с прогневаннымგანრისხებულისადმი имиმათ მიერ Богом”.ღვთისა“.

“Богღმერთი милостив,მოწყალეა, милостивმოწყალეა бесконечно.უსასრულოდ. Еслиთუკი б былоიქნებოდა нужнымსაჭირო иდა полезным,გამოსადეგი, внезапноმოულოდნელად из тьмыწყვდიადიდან могильной,სამარისა, из-подქვემოდან тяжкогоმძიმე камняქვისა отозвалсяგამოგეხმაურებოდით бы яმე вам!...თქვენ Небоზეცამ призналоსცნო частныйკერძო голосხმა из вечностиმარადისობიდან излишним...ზედმეტად... Иდა какойროგორი голосხმა из вечностиმარადისობიდან ужеუკვე нелишний,არაა ზედმეტი, когдаროდესაც Богღმერთმა благоволил,კეთილინება, чтобრომ неარა толькоმხოლოდ равноангельныеანგელოზთა მსგავსნი человеки,ადამიანები, ноარამედ Самთავად Единородныйმხოლოდშობილ Сынძეს Егоმისსას возвестилეუწყებინა вселеннойსამყაროსათვის волюნება Его,მისი, возвестилეუწყებინა святыеწმინდა иდა строгиеმკაცრი уставыგანწესებები блаженнойნეტარი для послушных,მორჩილთათვის, страшнойსაშინელი для непокорныхურჩთათვის вечности?მარადისობისა? «Имутჰქონან Моисеяმოსე иდა пророки,წინაჲსწარმეტყუელნი, да послушаютმათი ისმინედ.“ их» ( Лк.16:29ლკ.16:29 ), ответპასუხი былიყო Небаზეცისა просившемуმთხოვნელთათვის голосаხმისა умершихგარდაცვლილებისა для проповедиქადაგებისათვის живущимმცხოვრებთათვის на землеდედამიწაზე плотскоюხორციელი жизнью,ცხოვრებით, умерщвленнымმოკლულთათვის душевноюსულიერი вечноюმარადიული смертью.სიკვდილით. «Ащеუკუეთუ Моисеяმოსესი иდა пророкиწინაწარმეტყუელთაჲ неარა послушают,ისმინონ, и ащеარცაღა, кто из мертвыхმკუდრეთით თუ ვინმე воскреснет,აღდგეს, не имут веры»ჰრწმენეს მათ“ ( Лк.16:31ლკ. 16:31 ).

“Товарищამხანაგო мойჩემო мертвец,გარდაცვლილო, ноმაგრამ ещеკიდევ с живымცოცხალი словомსიტყვით в устах!ბაგეებზე! Примиმიიღე от меняჩემგან поручениеდავალება иდა исполниშეასრულე его.იგი.

Вотაი отецმამა мой!ჩემი! вотაი матьდედა моя!ჩემი! вотაი супругаმეუღლე моя!ჩემი! вотაი родныеნათესავები мои!ჩემნი! неარ могуშემიძლია говоритьვილაპარაკო с нимиმათთან иначе,სხვაგვარად, какთუ არა общимსაერთო голосомხმით вечности.მარადისობისა. В этомამ голосеხმაში ониისინი слышатისმენენ звукხმას и моегоჩემი голоса…ხმისასაც... да,ხო, ониმათ слышатესმით его!...მისი!... ноმაგრამ нетარა მაქვს у меняმე отдельного,განცალკევებული, частного,კერძო, моегоჩემი слова...სიტყვა... Товарищამხანაგო мой!ჩემო! будьიყავი моимჩემი словом;სიტყვა; из общейსაერთო нашейჩვენი сокровищницы,საგანძურიდან, из священнойწმინდა вечности,მარადისობიდან, скажиუთხარი имმათ за меняჩემ მაგივრად краткое,მოკლე, нужнейшееუსაჭიროესი для нихმათთვის слово:სიტყვა: “Земнаяმიწიერი жизньცხოვრება мгновенноеწამიერი обманчивоеმაცდუნებელი сновидение.სიზმარია. Вечностьმარადისობა неизбежна.გარდაუვალია. Естьარის и бедственнаяსალმობიერი вечность!...მარადისობაც!... Стяжитеმოიხვეჭეთ жუკვე вечностьმარადისობა блаженнуюნეტარი вниманием,ყურადღებით, повиновениемმორჩილებით всесвятомуყოვლადწმინდისა законуრჯულისა всесвятогоყოვლადწმინდისა Бога,ღვთისა, иდა приходитеმოდით ко мнеჩემთან на верное,უტყუარ, некончающеесяდაუსრულებელ наслаждение,სიამოვნებაში, каждыйყოველი в свое,თავისაში, самимთავად иდა единымერთადერთი Богомღვთის მიერ назначенноеდადგენილ время!”დროს!“

1848-го1848 года,წელი Сергиеваსერგის Пустыня.უდაბნო Думаფიქრი написанаდაწერილია на кончинуგარდაცვალებისას К.კ. Ф.ფ. О-на,ო-ნა სი, бывшегоმყოფისა с юныхახალგაზრდობის летწლებიდან в близкихახლო отношенияхურთიერთობაში с архимандритомარქიმანდრიტ Игнатиемეგნატე Брянчаниновымბრიანჩანინოვთან .