Садბაღი во время зимыზამთრისას
В 1829-м1829 годуწელს проводилვატარებდი яმე зимуზამთარს в Площанскойპლოშჩანის пустыниუდანოში 100 . Иდა понынеამ დრომდე там,იქ в саду,ბაღში стоитდგას уединенная,განცალკევებული, деревяннаяხის келлия,კელია, в которойრომელშიც яმე жилვცხოვრობდი с моимჩემს товарищем.ამხანაგთან ერთად. В тихуюჩუმ погоду,ამინდში в солнечныеმზიან ясныеნათელ дни,დღეებში выходилგამოვდიოდი яმე на крыльцо,პარმაღში, садилсяვჯდებოდი на скамейку,სკამზე, смотрелვუყურებდი на обширныйვრცელ сад.ბაღს. Наготаსიშიშვლე егоმისი покрываласьიფარებოდა снежнымთოვლის покрывалом;გადასაფარებლით; кругомირგვლივ всеყველაფერი – тихо,ჩუმადაა, какой-тоროგორიღაც мертвыйმკვდარი иდა величественныйდიადი покой.სიწყნარეა. Этоამ зрелищеსანახაობამ началоდაიწყო мнеჩემთვის нравиться:მოწონება: задумчивыеჩაფიქრებული взорыმზერანი невольноუნებლიედ устремлялись,მიიმართებოდნენ, приковывалисьეჯაჭვებოდნენ к нему,მას, какროგორც быთითქოს высматриваяგამოძებნიდნენ в немმასში тайну.საიდუმლოებას.
Однаждыერთხელ сиделვიჯექი я,მე иდა гляделვუმზერდი пристальноდაჟინებით на сад.ბაღს Внезапноმოულოდნელად упалаჩამოვარდა завесаფარდა с очейთვალთაგან душиსულისა моей:ჩემისა: предწინაშე нимиმათსა открыласьგანცხადდა книгаწიგნი природы.ბუნებისა. Этаეს книга,წიგნი даннаяმოცემული для чтенияწასაკითხად первозданномуპირველქმნილი Адаму,ადამისათვის, книгаწიგნი содержащаяშემცველი в себеთავის თავში словаსიტყვებისა Духа,სულისა, подобноმსგავსია Божественномуსაღვთო Писанию.წერილისა. Какоеროგორიღა же учениеსწავლება прочиталწავიკითხე яმე в саду?ბაღში? – Учениеსწავლება о воскресенииაღდგომაზე мертвых,მკვდრებისა, учениеსწავლება сильное,ძლიერი, учениеსწავლება изображениемგამოხატვით действия,ქმედებისა, подобногоმსგავსისა воскресению.აღდგომისა Еслиთუკი б мыჩვენ неარ привыклиმივეჩვეოდით видетьხედვას оживлениеგამოცოცხლებისა природыბუნებისა весною,ზაფხულში, тоმაშინ оноიგი показалосьმოგვეჩვენებოდა бы намჩვენ вполнеსაკმაოდ чудесным,სასწაულებრივად, невероятным.წარმოუდგენლად Неარ удивляемсяვოცდებით от привычки;ვვეულებიდან გამომდინარე видяვხედავთ რა чудо,სასწაულს, ужеუკვე какთითქოს бы неვერ видимვხედავთ его!მას! Гляжуვუცქერ на обнаженныеგაშიშვლებულ сучьяტოტებს дерев,ხეებისას, иდა ониისინი с убедительностьюდამაჯერებლობით говорятმეუბნებიან мнеმე своимთავიანთი таинственнымსაიდუმლოებრივი языком:ენით: “мыჩვენ оживем,გავცოცხლდებით, покроемсяდავიფარებით листьями,ფოთლებით, заблагоухаем,სურნელს გამოვაფრქვევთ, украсимсяდავმშვენდებით цветамиყვავილებითა иდა плодами:ნაყოფებით неужелиგანა же неარ оживутგაცოცხლდებიან сухиеმშრალი костиძვლები человеческиеადამიანურნი во время весныგაზაფხულზე своей?”თავიანთზე?“
Ониისინი оживут,გაცოცხლდებიან, облекутсяშეიმოსებიან плотью;სხეულით; в новомახალი видеსახით вступятშეაბიჯებენ в новуюახალ жизньსიცოცხლეში иდა в новыйახალ мир.სამყაროში. Какროგორც древа,ხეები, невыдержавшиеვერ გამძლებნი лютостиსისასტიკისა мороза,ყინვისა, утратившаяდამკარგავნი сокწვენისა жизненный,სასიცოცხლოსი, при наступленииდადგომისას весныგაზაფხულისა посекаются,მოიჭრებიან, выносятсяგამოიტანებიან из садаბაღიდან для топлива:საწვავისათვის: такისე и грешники,ცოდვილნიც, утратившиеდამკარგველნი жизньსიცოცხლისა своюთავიანთისა – Бога,ღმერთისა, будутიქნებიან собраныშეგროვებულნი в последнийსაბოლოო деньდღეს этогоამ века,საუკუნისა, в начаткеსაწყისში будущегоმომავალი вечногоმარადიული дня,დღისა, иდა ввергнутыჩაყრილნი в огньცეცხლში неугасающий.დაუშრეტელში.
Еслиთუკი б можноშესაძლებელი былоიქნებოდა найтиგვეპოვნა человека,ადამიანი которыйრომელსაც бы неარ зналეცოდინებოდა превращений,გადაქცევანი, производимыхწარმოშობილნი переменамиცვლილებებით временდროებისა года;წლისა; еслиთუკი б привестиმივიყვანდით этогоამ странникаმოგზაურს в сад,ბაღში, величественноდიდებულად покоящийсяგანსვენებულში во время зимыზამთრისას сномძილით смертным,სიკვდილისა, показатьვანახებდით емуმას обнаженныеგაშიშვლებულ древа,ხეებს, иდა поведатьვაუწყებდით о тойიმ роскоши,ფუფუნების შესახებ, в которуюრომელშიც ониისინი облекутсяშეიმოსებიან весною:ზაფხულზე: тоმაშინ онიგი вместоნაცვლად ответа,პასუხისა посмотрелშეგხედავდათ бы на вас,თქვენ, иდა улыбнулсяგაიღიმებდა – такоюისეთ несбыточноюაუხდენელ баснеюზღაპრად показалисьმოეჩვენებოდა бы емуმას словаსიტყვები ваши!თქვენი! Такასეა и воскресениеაღდგომაც мертвыхმკვდრებისა кажетсяჩანს невероятнымწარმოუდგენლად для мудрецов,ბრძენთათვის, блуждающихდახეტიალებულთათვის во мракеწყვდიადში земнойმიწიერი мудрости,სიბრძნისა, непознавших,ვერშემცნობთათვის, чтоრომ Богღმერთი всемогущ,ყოვლისშემძლეა, чтоრომ многообразнаяმრავალფეროვანი премудростьსიბრძნე Егоმისი можетშესაძლოა бытьიქნეს созерцаема,ჭვრეტადი, ноმაგრამ неვერ постигаемаჩაწვდომადი умомგონებით созданий.ქმნილებისა. Богуღვთისათვის всеყველაფერი возможно:შესაძლებელია: чудесსასწაულები нетარაა для Него.მისთვის. Слабоსუსტია помышлениеფიქრი человека:ადამიანისა: чегоრასაც мыჩვენ неარ привыклиმივეჩვიეთ видеть,ვხედავდეთ, тоის представляетсяწარმოგვიდგება намჩვენ деломსაქმედ несбыточным,აუხდენლად, чудомსასწაულად невероятным.შეუძლებლად. Делаსაქმენი Божии,ღვთისანი на которыеრომლებსაც постоянноგამუდმებით иდა ужеუკვე равнодушноგულგრილად смотрим,ვუყურებთ – делаსაქმეებია дивные,საკვირველნი, чудесаსასწაულები великие,დიდებულნი, непостижимые.მიუწვდომელნი.
Иდა ежегодноყოველწლიურად повторяетიმეორებს природаბუნება предწინაშე глазамиთვალთა всегоმთელი человечестваკაცობრიობისა учениеსწავლებას о воскресенииაღდგომაზე мертвых,მკვდრებისა живописуяდახატვით егоმისი преобразовательным,გარდამქმნელი, таинственнымსაიდუმლოებრივი действием!მოქმედებით!
18431843 года,წელი Сергиеваსერგის Пустыняუდაბნო .